Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

Μνημόνια τέλος (και τώρα τι κάνουμε; )

Πλεόνασμα 4,2%, πλεόνασμα 4,2%, πλεόνασμα 4,2%. Μέχρι αύριο μπορώ να το γράφω και μεθαύριο ίσως, χρόνο έχω, δεν με πιέζει κανείς. Οπως δεν πιέζει κανένας πλέον την ελληνική κυβέρνηση να πάρει το τάδε ή το δείνα μέτρο και να περικόψει αυτό ή να ψαλιδίσει εκείνο. Κόστα κόστα μας πάνε, για να μην πω μας έχουνε
στα όπα όπα και μας κανακεύουνε. Και οι δανειστές και οι αγορές και ο κάθε γελοίος που νομίζει ότι επειδή έκατσε μπροστά στην οθόνη του κομπιούτερ έχει και άποψη για τα δεινά της μαμάς πατρίδας.

 Του Χρήστου Ξανθάκη

Ακόμη κι οι Γερμανοί μας γλείφουν! Βλέπε το δημοσίευμα του «Stern», όπου φόρα παρτίδα βγαίνει το περιοδικό και λέει ότι δεν είναι και τόσο κακή ιδέα μια ελάφρυνση του χρέους. Γιατί; Διότι είμαστε καλά παιδιά: «Οταν οι πιστωτές ενέκριναν το τρίτο πρόγραμμα βοήθειας το 2016, διαβεβαίωσαν την Ελλάδα ότι θα γίνει ελάφρυνση του χρέους, αν η κυβέρνηση κάνει μεταρρυθμίσεις. Κατά το μάλλον ή ήττον, ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, τα κατάφερε. Η ανεργία μειώθηκε, η οικονομία αναπτύσσεται, ακόμη και στις κεφαλαιαγορές αρέσουν ξανά οι Ελληνες».
Κι από κοντά η εφημερίδα η «Zeit», που στις κακές εποχές ήθελε να μας μασουλήσει, έρχεται τώρα με κλάδο ελαίας: «Το θέμα εξακολουθεί να παραμένει η ανακούφιση της Ελλάδας στην αποπληρωμή του χρέους. Αυτό το έχουν υποσχεθεί στη χώρα εδώ και χρόνια, αλλά η υπόσχεση τηρείται μόνο σε μικρότερη κλίμακα. Ομως η Ελλάδα έχει πάψει εδώ και καιρό να δημιουργεί νέα χρέη και το κράτος έχει μεγαλύτερα έσοδα απ’ ό,τι δαπανά. Το πρωτογενές πλεόνασμα ανήλθε τελευταία σε περισσότερο από 4%. H οικονομία αναπτύσσεται έστω και αργά και η ανεργία μειώνεται επίσης».
Με δυο λόγια; Με δυο λόγια, από εκεί που ήμασταν το ασχημόπαπο που δεν το κοίταζε ούτε ένας, τώρα ξαφνικά γίναμε το πιο δημοφιλές γκομενάκι της τάξης που το θέλουν όλοι. Μπορεί να είναι επειδή τα καταφέραμε στο πάρε δώσε, ίσως φταίει που την ψάχνουν για επέκταση οι Κινέζοι και τους κλείσαμε το ματάκι (το «Stern» το λέει αυτό), ενδέχεται να τους συγκίνησε που είναι ΠΑΟΚάρα γαμώ ο Ευκλείδης, δεν ξέρω τι να σας πω. Σημασία έχει ότι τελειώνει το μαρτύριο να πρέπει να αποφασίσει η Βελκουλέσκου και για το χρώμα της κάλτσας που φοράμε. Τελειώνει!
Και τι έρχεται στη θέση του; Εδώ είναι το ερώτημα το μεγάλο κι εδώ θα κριθεί η τετραετία όλη. Διότι καλά είναι τα «δικαιωματικά» μέτρα, το σύμφωνο συμβίωσης, η ταυτότητα φύλου, η αναδοχή από ομόφυλα ζευγάρια, μέσα σε όλα και ναι παντού, αλλά κάποια στιγμή πρέπει να δούμε λίγο και την ψαλίδα. Την απόσταση ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς, που άνοιξε πολύ, πάρα πολύ, και δεν φαίνεται η μια άκρη άμα κοιτάς από την άλλη. Εκεί είναι το μεγάλο το στοίχημα, στα αντίμετρα, στην περικοπή των συντάξεων και στη μείωση του αφορολόγητου.
Αν πάρουμε μόνο τα πρώτα έχει καλώς, αλλά μια πικρή γεύση θα μείνει. Αν αποφύγουμε το δεύτερο και το τρίτο, αν τα στείλουμε έστω στο μεθαύριο, τα χαμόγελα θα είναι πλατιά. Κι επειδή όλοι και όλες με βάση την πορτοφόλα ψηφίζουν, παίζει να διαψευστούν πατόκορφα οι δημοσκοπήσεις κάποιων οίκων. Οπως διαψεύδονται, ας πούμε, τα ρεπορτάζ κάποιων συναδέλφων, που έχουν αποφοιτήσει από τη Σχολή Μινχάουζεν με ντιστίξιο!

Δημοσιεύθηκε στο φύλλο 48 της «Νέας Σελίδας» την Κυριακή 6 Μαΐου 2018


ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ