Τρίτη, 24 Απριλίου 2018

«Μνημονιομάχοι» κουκουλοφόροι και «μακεδονομάχοι» της συμφοράς

Την περασμένη Κυριακή, στη μεγάλης κυκλοφορίας γερμανικής εφημερίδα, Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung, είδε το φως της δημοσιότητας ένα τεράστιο άρθρο, σε δυο συνέχειες μάλιστα, του Richard Fraunberger, με τίτλο «Η μιζέρια των Ελλήνων» και υπότιτλο «Τίποτα δεν είναι καλό στην Ελλάδα. Ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, καυχιέται για τις μεταρρυθμίσεις του. Στην
πραγματικότητα κυβερνά σε ένα σύστημα διαφθοράς και κακής οικονομικής διαχείρισης». Ουδείς θα έδιδε σημασία σε ένα δημοσίευμα, το οποίο αναπαράγει τα συνήθη εμετικά σχόλια κατά της ελληνικής κυβέρνησης, εάν δεν συνέτρεχαν δυο λόγοι: 1.Οτι υπήρχαν εντονότατες υποψίες –αν όχι βεβαιότητα- ότι το κείμενο είχε ως «υποβολείς» συνήθεις Ελληνες «μνημονιακούς» κουκουλοφόρους, που επιδιώκουν ντε και καλά και νέο μνημόνιο («προληπτική πιστωτική γραμμή», τη λένε τώρα), καθώς και να μην βγει η χώρα μας από την οικονομική ασφυξία. 2.Οτι εκπέμπει τον γνωστό, από το 2010 κιόλας, ρατσισμό συγκεκριμένων κύκλων και ελίτ στην Ευρώπη και στη Γερμανία ειδικότερα συνολικά κατά των «τεμπέληδων» Ελλήνων.
Το δημοσίευμα προκάλεσε την έντονη αντίδραση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών. Μάλιστα, ο εκπρόσωπός του, στις 16 Απριλίου 2018, απαντώντας σε σχετική ερώτηση που του υποβλήθηκε, είπε: «Όσο πλησιάζει η ανόρθωση της ελληνικής οικονομίας και η έξοδος από τα μνημόνια, τόσο συγκεκριμένοι κύκλοι και μέσα ενημέρωσης επιδιώκουν τη δημιουργία αρνητικών και εσφαλμένων εντυπώσεων προκειμένου να μην επιτρέψουν να βγει η Ελλάδα από την κρίση και τον έλεγχό τους». Η απάντηση έκανε κάποιους γνωστούς στο παρελθόν τηλεοπτικούς «αστέρες», που είναι καταδικασμένοι στη συνείδηση της κοινής γνώμης για την φιλομνημονιακή προπαγάνδα τρόμου μέσα από τα τηλεοπτικά δελτία των 8, να ξυνίσουν τα μούτρα τους.
Ρατσισμός με κουκούλα
Βέβαια, στη χώρα μας, από την πρώτη στιγμή που ξέσπασε η κρίση, ντόπια διαπλεκόμενα συμφέροντα και τα φερέφωνά τους, με μεγάλη προθυμία έσπευδαν –και συνεχίζουν να το κάνουν- να ταυτιστούν με το μένος της κάθε λογής Δυτικής εφημερίδας και ξένων κύκλων που ήθελαν την Ελλάδα στον γύψο της μιζέριας και της υπανάπτυξης. Τώρα, λοιπόν, που βλέπουν ότι ανοίγονται κάποιες προοπτικές για να ξαναπατήσει η χώρα μας στα πόδια της, περνούν σε κατάσταση υστερίας και παροξυσμού. Μέχρι και γνωστή για τις δεξιές πεποιθήσεις της και για τις αντικυβερνητικές θέσεις της, εφημερίδα «Εστία», το αντελήφθη και το επισήμανε, αφήνοντας, παράλληλα, σαφέστατα υπονοούμενα για Ελληνα «υποβολέα» του κειμένου της FAZ.
Ιδού, όμως, κάποια αποσπάσματα από το κείμενο της διόλου φιλο-ΣΥΡΙΖΑΐας εφημερίδας: «Πρώτον –γράφει- το άρθρο είναι γεμάτο ρατσιστικούς χαρακτηρισμούς για τον ελληνικό λαό. Όχι για την κυβέρνηση, για τον ελληνικό λαό. Δεύτερον, είναι τόσο εμπαθές για την Ελλάδα και τους Έλληνες, ώστε όπως πληροφορούμαι ο έν Αθήναις ανταποκριτής της εφημερίδας ενημέρωσε τις αρχές ότι διαχωρίζει την θέση του από αυτόν τον λίβελλο. Άν είναι ακριβείς οι πληροφορίες που έχω. Και τρίτον και σημαντικότερον, διότι το άρθρο αυτό δεν γράφτηκε στην πραγματικότητα από Γερμανούς. Υπαγορεύτηκε (αν κρίνω από το λεξιλόγιο) από Έλληνες. Και μάλιστα πιθανολογώ από Έλληνες πού έχουν... «εκκρεμότητες». Και αυτοί οι Έλληνες δεν είναι απαραιτήτως πολιτικοί. Έστω και αν το δημοσίευμα αφήνει να πλανάται η εντύπωση ότι γράφτηκε για την υπόθεση Novartis. Έστω και αν αναπαράγει τίς εμμονές ορισμένων περί Βενεζουέλας την στιγμή που το βασικό θέμα συζήτησης στην Αθήνα είναι ό «έρωτας» των ΗΠΑ με τον ΣΥΡΙΖΑ.
» (…) Το δύσκολο είναι να κατανοήσει κανείς το μένος των κουκουλοφόρων πού το υπαγόρευσαν για την Ελλάδα και τούς 'Έλληνες. Σέ ένα σημείο του το άρθρο χαρακτηρίζει την Ελλάδα τριτοκοσμική χώρα από οικονομικής άποψης επειδή έχει συγκεκριμένο εξαγωγικό προσανατολισμό. Προσανατολισμό τον όποιο όμως δεν άπέκτησε σήμερα. Ούτε χθες. Αλλά προχθές. Σέ άλλο σημείο, επιτιθέμενοι υποτίθεται στον ΣΥΡΙΖΑ, oι συντάκτες κάνουν λόγο για τον «Homo Graecus», ό όποιος κατά το σοβιετικό πρότυπο είναι «καιροσκόπος και ευθυνόφοβος», είναι «τύπος πολίτη αδιάφορος, ωφελιμιστής και χωρίς συνείδηση. Πρέπει να μισεί κανείς πολύ τον ελληνικό λαό για να τον περιγράφει έτσι. Πρέπει να είναι πολύ ρατσιστής για τούς συμπολίτες του.
» (…) Μα και αυτή ή ίδια η αναφορά για την υπόθεση Καρανίκα μυρίζει ρατσισμό του αισχίστου είδους. Δεν επικρίνεται ό Τσίπρας πού διόρισε σέ θέση συμβούλου πρωθυπουργού κάποιον πού δεν έχει πτυχίο πανεπιστημίου. Επικρίνεται επειδή διόρισε ένα «πρώην γκαρσόνι», έναν απλό εργαζόμενο, δηλαδή κατά τον υποβολέα ένα τίποτα. Πολύ φοβάμαι ότι στην πατρίδα μας εκτός από μάρτυρες με κουκούλα έχουμε και ρατσιστές με κουκούλα».
Να σημειωθεί πως σε ένα από τα πιο ήπια σημεία του –κατά τα λοιπά, εμετικού- δημοσιεύματος της FAZ, αναφέρονται τα εξής: «Οι θετικές προγνώσεις και η καλή διάθεση δεν εγγυώνται τη νέα αρχή, που συνέχεια υπόσχεται ο Αλέξης Τσίπρας. Στα τέλη Αυγούστου θα πάρουν και πάλι τα κλειδιά στα χέρια τους και δεν θα κάθονται στο τραπέζι της Γερμανίας. «Απώτερος στόχος μας είναι να αποκτήσουμε και πάλι την εθνική κυριαρχία. Επιτέλους ήρθε η ώρα της ελληνικής οικονομίας», δηλώνει ο πρωθυπουργός. Αντίθετα, ο κεντρικός τραπεζίτης Γιάννης Στουρνάρας, ο οποίος σπανίως συμφωνεί με την κυβέρνηση σε οικονομικά ζητήματα, συνηγορεί υπέρ μιας προληπτικής πιστωτικής γραμμής, χρηματοδοτούμενης από τον ΕΜΣ, για την περίοδο μετά την ολοκλήρωση του τρίτου δανειακού προγράμματος».
Ο «αρθρογράφος» του Αδωνι
Ενας εξ’ αυτών, ο οποίος, όχι μόνο έσπευσε να υπερασπιστεί το κατάπτυστο κείμενο της FAZ, αλλά, με σηκωμένο το φρύδι, όπως το συνήθιζε άλλωστε ως τηλεοπτικός «αστήρ» του παρελθόντος, αλλά και με θράσος χιλίων πιθήκων επετέθη στο υπουργείο Εξωτερικών, ήταν ο νυν αρθρογράφος του «συγκροτήματος Μαρινάκη», γνωστός και για τις βόλτες του με κότερο μαζί με τον Αδωνι Γεωργιάδη, Ι.Πρετεντέρης.
Μάλιστα, δεν δίστασε να επιτεθεί σε προσωπικό επίπεδο στον εκπρόσωπο του ΥΠΕΞ. Ποιες «κατηγορίες» βρήκε για να του προσάψει; Κατ’ αρχήν ότι το «δημοσίευμα δεν αφορά την εξωτερική πολιτική», και, ως εκ τούτου δεν έπρεπε να προβεί σε απάντηση. Λες και οι επιθέσεις λάσπης που δέχεται εδώ και χρόνια η χώρα μας από το εξωτερικό, με αφορμή τα οικονομικά ζητήματα, δεν πρέπει να απασχολούν την εξωτερική πολιτική ή η έξοδος από τη μέγγενη της κρίσης δεν πρέπει να ενδιαφέρει το υπουργείο Εξωτερικών.
Όμως, ο ευφάνταστος «παντογνώστης» αρθρογράφος δεν σταματάει εκεί. Ανακάλυψε, μάλιστα (και ο ίδιος το θεωρεί λίαν επιβαρυντικό στοιχείο) ότι «κυλάει ΣΥΡΙΖΑΐκο αίμα στις φλέβες» του εκπροσώπου του ΥΠΕΞ. Λες και χρειάζεται να είναι κανείς ΣΥΡΙΖΑ για να υπερασπιστεί τη χώρα του από ρατσιστικά λιβελογραφήματα. Δεν φτάνει που προσπαθεί να πλήξει ένα πρόσωπο το οποίο είναι η δημόσια εικόνα ενός νευραλγικής σημασίας τμήματος του ελληνικού κράτους, του διπλωματικού Σώματος, και με τις ανακοινώσεις και τις δηλώσεις του, δίδει το στίγμα των θέσεων της Αθήνας σε κρίσιμα ζητήματα, όπως τα ελληνοτουρκικά, κ.ο.κ., αλλά δεν μπαίνει καν στον κόπο να σηκώσει ένα τηλέφωνο, και να κάνει λίγο ρεπορτάζ, προκειμένου να πληροφορηθεί για το προφίλ του προσώπου, στο οποίο αναφέρεται, και κατά πόσον τα όσα γράφει ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Αλλά τι να πει κανείς για ένα άτομο, το οποίο, ενώ το 1993 και 1994 υπέγραφε το κείμενο της ονομαζόμενης «πρωτοβουλίας των 300» υπέρ της επίλυσης του Μακεδονικού, με σύνθημα μάλιστα «η ελληνική Μακεδονία είναι ελληνική», τώρα, συντασσόμενος με την ακροδεξιά της ΝΔ και τον Αδωνι Γεωργιάδη, κάνει νέα θεαματική κωλοτούμπα, και κατηγορεί τη σημερινή ελληνική κυβέρνηση για προδοσία, επειδή προσπαθεί να επιλύσει το ονοματολογικό με τα Σκόπια. Τι να πει κανείς για ένα άτομο που, από «αρθρογράφος» του Σταύρου του Ψυχάρη, εν μια νυκτί, δίχως τον παραμικρό ενδοιασμό πέρασε στη δούλεψη του Μαρινάκη!

Του Χρήστου Αλεξίου
20/4/2018