Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Η φωνή του Μακαρίου «τσάκισε» τα σχέδια της χούντας

Κύπρος, 15 Ιουλίου 1974 Στις 8.20 π.μ. ξεκίνησαν τα τανκς. Αρχισε το πραξικόπημα. Το οργάνωσε η χούντα των Αθηνών, με πρωτεργάτη τον Δημήτριο Ιωαννίδη, με τη συνεπικουρία της ΕΟΚΑ Β' του Γεωργίου Γρίβα, που ήδη από τον Οκτώβριο του 1971 δρούσε τρομοκρατικά και υπονόμευε τον Μακάριο και την Κυπριακή Δημοκρατία.

Ολα αυτά ήταν μέσα στο πλαίσιο των σχεδιασμών των ΗΠΑ και της CIA (το ΝΑΤΟ έμεινε απλώς παρατηρητής, όπως και οι Αγγλοι) για να απαλλαγούν από τον Μακάριο, που, όπως διακήρυσσαν, θα εγκαθιστούσε τον κομμουνισμό στην Κύπρο και θα την οδηγούσε στη σφαίρα επιρροής της Σοβιετικής Ενωσης.
Κύπρος, 20 Ιουλίου 1974Γίνεται η τουρκική εισβολή, το πρόσχημα για την οποία έδωσε το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου (η δεύτερη φάση της έγινε λίγες μέρες μετά, στις 14 Αυγούστου).

Στην Ελλάδα γίνεται γενική επιστράτευση-παρωδία.
Αθήνα, Ιουλίου 1974Αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα. Οι στρατιωτικοί, μη μπορώντας να διαχειριστούν την κατάσταση, παρέδωσαν την εξουσία στους πολιτικούς.

Γίνεται κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, με πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή (ήρθε κατεπειγόντως από τη Γαλλία όπου είχε καταφύγει), αντιπρόεδρο τον Γεώργιο Μαύρο και υπουργό Εθνικής Αμυνας τον Ευάγγελο Αβέρωφ.

Τρεις εβδομάδες μετά την ανάληψή της, ακολούθησε η δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο («Αττίλας ΙΙ»), χωρίς η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας να μπορέσει να την αποτρέψει ή να την αντιμετωπίσει.
Τουρκική εισβολή. Κύπρος, 20 Ιουλίου 1974

Το προηγούμενο Σάββατο, ο πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης, παρέδωσε το πλήρες υλικό του Φακέλου της Κύπρου στον Κύπριο ομόλογό του Δημήτρη Συλλούρη, σε μια ιστορική συνεδρίαση της Βουλής των Αντιπροσώπων.
Εκεί, μεταξύ άλλων, τόνισε:
«Δεν πρέπει να ξεχνάμε την τεράστια ευθύνη που έχουμε ως Ελλάδα για το ότι πάνω στην κυπριακή τραγωδία και στο λίπασμα των θυμάτων της πραγματοποιήθηκε η μεταπολίτευση και η δημοκρατία επανήλθε στη χώρα μας. Αυτό είναι επίσης ένα ιστορικό γεγονός βαρύνουσας σημασίας, που δίνει τεράστια ευθύνη για την από κοινού αποτροπή απ’ εδώ και πέρα περιπετειών και για να βρεθούν λύσεις απολύτως εφικτές, που πρέπει να υπάρξουν, αλλά και για να αποδοθεί τιμή σε όσους έχασαν τη ζωή τους».
Η παραδοχή αυτή φανερώνει την τραγική αλήθεια που συνδέει τα δύο μέρη του ελληνισμού (Ελλάδα και Κύπρο) και σπάνια αναφέρεται, ειδικά κατά τους εορτασμούς για την αποκατάσταση της δημοκρατίας που γίνονται κάθε χρόνο στην Αθήνα.

Αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα. Αθήνα, 24 Ιουλίου 1974 Αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα. Αθήνα, 24 Ιουλίου 1974 |


Ο κ. Αρης Γεωργίου βρισκόταν στην Κύπρο εκείνες τις μαύρες μέρες, που ενώ στην Αθήνα χειροκροτούσαν την έλευση του «εθνάρχη», στο Νησί της Αφροδίτης, τα τουρκικά στρατεύματα κατοχής ολοκλήρωναν το έργο τους.


Αρης Γεωργίου
Γεννημένος στην Τανζανία, ο Αρης Γεωργίου μεγάλωσε στην Πάφο. Σπούδασε Ελληνική Φιλολογία, Ιστορία και Αρχαιολογία στο Παν/μιο Αθηνών, συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στη Βηρυτό και στο Παρίσι. Διετέλεσε διευθυντής της Παιδαγωγικής Ακαδημίας και του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου στην Κύπρο. Υπήρξε τακτικός συνεργάτης του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου και πρόεδρος του Παγκύπριου Συμβουλίου Ειρήνης. Την περίοδο του πραξικοπήματος, εργαζόταν τότε ως φιλόλογος καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση (λίγο αργότερα, αποσπάστηκε στο υπουργείο Εργασίας, όπου εργάστηκε στις υπηρεσίες για τους πρόσφυγες). Ηταν 37 ετών και θυμάται όλες τις λεπτομέρειες. Και όσο περνάνε τα χρόνια, η μνήμη ενδυναμώνεται ακόμη περισσότερο...  Ο ίδιος μας μεταφέρει εικόνες τού τότε, αλλά και τα συναισθήματά του για το σήμερα:
Ο κύριος στόχος του πραξικοπήματος στην Κύπρο ήταν να σκοτωθεί ο Μακάριος. Αυτός ο στόχος δεν επιτεύχθηκε και ευτυχώς για την Κύπρο ο Μακάριος δεν δολοφονήθηκε τη 15η Ιουλίου 1974. Βέβαια σε κάθε πραξικόπημα ένας ακόμα στόχος είναι οι κατάληψη των ΜΜΕ.
Οι πραξικοπηματίες, από πολύ νωρίς τη μέρα εκείνη, κατέλαβαν το ΡΙΚ, το κρατικό ραδιόφωνο, με παγκύπρια εμβέλεια. Και άρχισαν να μεταδίδουν ότι επενέβη η Εθνική Φρουρά στην Κύπρο για να αποτρέψει αδελφοκτόνο πόλεμο και να καταργήσει το προσωποπαγές και καταπιεστικό καθεστώς του Μακαρίου. Και ότι η Εθνική Φρουρά ελέγχει όλη την Κύπρο και ότι ο Μακάριος είναι νεκρός.
Αυτά μεταδίδονταν συνέχεια, από τις 8.20 το πρωί, όταν κατέλαβαν τον σταθμό. Ωστόσο, δεν ήταν αλήθεια ότι η Εθνική Φρουρά έλεγχε όλη την Κύπρο. Υπήρχαν πάρα πολλά σημεία αντίστασης, κυρίως στην Πάφο, στην πόλη και στην επαρχία, στη δυτική πλευρά του νησιού, όπου οι δυνάμεις του Μακαρίου είχαν πάντα την πλειοψηφία. Εκεί μάλιστα το σοκ ήταν μεγάλο σαν ακούστηκε η είδηση για τον θάνατο του Μακαρίου.
Στην Πάφο είχε στηθεί ο επονομαζόμενος Ελεύθερος Ραδιοφωνικός Σταθμός Πάφου. Η λειτουργία του σταθμού επιτεύχθηκε ως εξής: σε ένα ύψωμα, έναν λόφο κοντά στην πόλη, υπήρχε και υπάρχει ακόμα σταθμός αναμετάδοσης του ΡΙΚ.
Αυτός ο σταθμός είχε έναν υπάλληλο για τη συντήρηση και επόπτευσή του που ονομαζόταν Νίκος Νικολαΐδης.
Το όνομα αυτό πρέπει να λεχθεί και να καταγραφεί γιατί η συμβολή του ανθρώπου αυτού ήταν σπουδαία...
Οταν ακούστηκαν τα νέα για το ξέσπασμα του πραξικοπήματος και τον θάνατο του Μακαρίου, η Τοπική Επιτροπή Αντιστασιακών της Πάφου πήγε στον Νικολαΐδη, μαζί τους και ένας καθηγητής Φυσικής που έλυνε όλα τα προβλήματα, ο φίλος μου Ανδρέας Καγκαλής, και του είπαν ότι κάτι πρέπει να κάνουμε ώστε να ακούγεται η δική μας φωνή και όχι το ΡΙΚ.
Ο Νικολαΐδης είχε δικό του εργαστήριο, εξοπλισμένο με μικρόφωνα, πομπούς κ.λπ. Και μετέδιδε μουσική για το κέφι του.
Ο Νικολαΐδης με τον Καγκαλή πήγαν στον υποσταθμό αναμετάδοσης μαζί με μέλη της Τοπικής Επιτροπής υποστήριξης του Μακαρίου και με τις τεχνικές γνώσεις που διέθεταν, έκοψαν σύρματα, συνέδεσαν σύρματα, ανέβασαν διακόπτες, κατέβασαν διακόπτες και αποδέσμευσαν τον αναμεταδότη από το κεντρικό ΡΙΚ και τον ένωσαν με το εργαστήριο του Νίκου Νικολαΐδη στην Πάφο.
Από εκεί άρχισαν να μεταδίδουν από πολύ νωρίς, χωρίς ακόμα να ξέρουν ότι ο Μακάριος δεν ήταν νεκρός, αντιστασιακή μουσική, συνθήματα αντίστασης κατά της χούντας, προτροπές ότι αυτός ο λαός δεν πρόκειται να υποκύψει και άλλα σχετικά.
Πολύ σύντομα, μέσω των ασυρμάτων της Αστυνομίας, έλαβαν το μήνυμα ότι ο Μακάριος δεν είναι νεκρός μα πως βρίσκεται σε ένα αυτοκίνητο και προχωρά με πολλές περιπέτειες μέσα από τα βουνά για να φτάσει στην Πάφο.
Αμέσως, άρχισαν να μεταδίδουν την απίστευτη αυτή είδηση: «Το ΡΙΚ λέει ψέματα» - «Η Εθνική Φρουρά δεν έχει επικρατήσει σε όλη την Κύπρο» - «Υπάρχει αντίσταση» - «Ο Μακάριος είναι ζωντανός!».

Από τα καμπαρέ στην αντίσταση

Γίνεται η τουρκική εισβολή. Κύπρος, 20 Ιουλίου 1974 Γίνεται η τουρκική εισβολή. Κύπρος, 20 Ιουλίου 1974 | 
 
 
Το βασικό μήνυμα το μετέδιδαν συνέχεια στα ελληνικά, μα όχι μόνο. Το μετέδιδαν ταυτόχρονα και στα αγγλικά, τα γαλλικά, τα ισπανικά και τα αραβικά!
Για τα γαλλικά, η γυναίκα ενός φίλου εκπαιδευτικού που ήταν Γαλλίδα δέχτηκε πρόθυμα να βοηθήσει.
Τα αγγλικά βέβαια ήταν γνωστή γλώσσα στο νησί. Το ζήτημα ήταν με τα αραβικά και τα ισπανικά.
Γι' αυτά, βοήθησαν οι γυναίκες των νυχτερινών κέντρων-καμπαρέ της Πάφου, οι οποίες δέχτηκαν να μεταφράσουν και να μεταδώσουν τα αντιστασιακά αυτά μηνύματα στα ισπανικά και τα αραβικά...
Θυμάμαι πως το μήνυμα πως ο Μακάριος είναι ζωντανός μεταδιδόταν όλη την ημέρα και αυτό ήταν μεγάλη ανακούφιση για όλο τον λαό της Κύπρου.
Η είδηση έφτασε ώς το Ισραήλ, όπου έφτανε η ισχύς του σταθμού. Από το Ισραήλ έμαθε και ο Κίσινγκερ, όπως αναφέρεται σε καταγραμμένα τηλεγραφήματα, πως ο Μακάριος είναι ζωντανός.
Και φυσικά δεν χαροποιήθηκε ότι ένας άνθρωπος είναι ζωντανός. Αντίθετα, στη συνομιλία του με τον Ρώσο πρέσβη απλά αναφέρει πως ο Μακάριος είναι ζωντανός, χωρίς κανένα απολύτως άλλο σχόλιο.

Ελλάδα και Κύπρος τότε

◽ ❝Μια εβδομάδα μετά το πραξικόπημα στην Κύπρο, η Ελλάδα γιορτάζει την επάνοδο της δημοκρατίας. Είναι λίγο οξύμωρο αυτό, καθώς χωρίς το ένα δεν θα γινόταν το άλλο. Ο Μακάριος το είχε πει τον Νοέμβριο τότε, σε μια συνέντευξή του στην Ιταλίδα δημοσιογράφο Οριάνα Φαλάτσι, ότι "λυπούμαι που το λέω, αλλά η αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα οφείλεται στην καταστροφή της Κύπρου".
Και αυτή είναι η πίστη και η πεποίθηση όλων των ανθρώπων της Κύπρου που μπορούν να σκέφτονται❞.
◽ ❝Οσο για τη φράση που ακούγεται από κάποιους πως "η χούντα πούλησε την Κύπρο", ναι, τη συνυπογράφω με τα δυο μου χέρια❞.

Περιοχή «Πέντε Μίλι», δυτικά της Κερύνειας στη βόρεια Κύπρο, όπου οι Τούρκοι έκαναν την «απόβασή» τους στις 20 Ιουλίου 1974.
↳ Περιοχή «Πέντε Μίλι», δυτικά της Κερύνειας στη βόρεια Κύπρο, όπου οι Τούρκοι έκαναν την «απόβασή» τους στις 20 Ιουλίου 1974. Οπως φαίνεται στη φωτογραφία, δεν πρόκειται για απόβαση, αλλά για εντελώς ανενόχλητη αποβίβαση. Οι δυνάμεις της Εθνοφρουράς, που θα έπρεπε να είναι εκεί, στις προκαθορισμένες θέσεις γι' αυτή την περίσταση, βρίσκονταν αλλού: με διαταγές των χουντικών αξιωματικών, αντί να φυλάσσουν το νησί, κυνηγούσαν τους δημοκρατικούς πολίτες που είχαν αντισταθεί στο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974

Ελλάδα και Κύπρος σήμερα

◾ ❝Για τις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό που ξεκίνησαν και σταμάτησαν εκ νέου, δεν μπορώ να εκφράσω άποψη ως πολιτικός εκπρόσωπος της Κύπρου, αλλά ως απλός πολίτης που παρακολουθεί τα ζητήματα αυτά από τα ΜΜΕ.
Η θέση της Ελλάδας είναι άξια κάθε εκτίμησης γιατί είναι δίπλα στην Κύπρο με όλη την ειλικρίνεια και όλη την αποφασιστικότητα. Και το ίδιο κάνει και ο πρωθυπουργός❞.
◾ ❝Αν νιώθω Ελληνας; Η απάντηση είναι βεβαίωςκαι αισθάνομαι Ελληνας. Την ίδια ώρα αισθάνομαι και υπεύθυνος πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας, που έχει χρέος να προασπίζεται και να στηρίζει αυτή τη Δημοκρατία. Ωστόσο, η ερώτηση αυτή είναι ενοχλητική για τους Κύπριους, καθώς (κάτι που δεν ξέρουν οι νεότεροι) φέρνει στο μυαλό τη χούντα της Ελλάδας και την ΕΟΚΑ Β' του Γρίβα, που κατηγορούσαν τους Κύπριους και το Μακάριο για ανθέλληνες.
Και έλεγαν πως έκαμαν το πραξικόπημα στο νησί το '74, για να μας "συνετίσουν" και να μας κάνουν "ακραιφνείς Ελληνες". Και το αποτέλεσμα είναι να φέρουν τους Τούρκους στην Κύπρο... Αν είναι γι' αυτούς τους "Ελληνες" που μιλούμε, η απάντηση στο ερώτημα είναι: "όχι, τέτοιος Ελληνας δεν αισθάνομαι"❞.

Σύνθημα σε τοίχο κατά τη διάρκεια του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Κυπρίων Σύνθημα σε τοίχο κατά τη διάρκεια του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Κυπρίων |
 
 
◾ ❝Τα πράγματα σήμερα είναι ιδιαίτερα δύσκολα. Μια πάρα πολύ σημαντική προϋπόθεση για να βγούμε από αυτό το αδιέξοδο και να βρούμε μια λύση είναι να κάνουμε ακόμα πιο σταθερό και συστηματικό τον κοινό αγώνα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων εναντίον της τουρκικής κατοχής.
Χρησιμοποιώ αυτές τις λέξεις με πλήρη συνείδηση, διότι Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι έζησαν για πάρα πολλά χρόνια μαζί ειρηνικά.
Η δική μου γενιά έχει άμεσες εμπειρίες αυτού του πράγματος και έχουμε απόλυτη πεποίθηση ότι μπορούμε να ζήσουμε μαζί ειρηνικά.
Δεν είναι τυχαίες οι πολλές εκδηλώσεις που γίνονται κυρίως από προοδευτικά συνδικάτα και μια σειρά από άλλες προοδευτικές οργανώσεις στην ελληνοκυπριακή και την τουρκοκυπριακή πλευρά, κοινές εκδηλώσεις με αίτημα την επανένωση της Κύπρου και την απαλλαγή από τα ξένα στρατεύματα κατοχής.
Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 40.000 Τούρκοι στρατιώτες στην Κύπρο, οι οποίοι δεν έχουν αποστολή να προστατεύσουν την Κύπρο από κάποιο εξωτερικό εχθρό.
Η αποστολή τους είναι να ελέγχουν και να καταπιέζουν δικτατορικά την τουρκοκυπριακή κοινότητα. Το ότι μέσα στην κοινότητα αυτή υπάρχουν πολλές φωνές που μιλούν για κοινό αγώνα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων για επανένωση αυτό τους δίνει δίκαια τον χαρακτηρισμό των ηρωικών ανθρώπων γιατί τολμούν και κρατούν αυτή τη στάση μέσα σε ένα απόλυτα στρατοκρατικό και δικτατορικό καθεστώς όπου ζουν❞.


 Ο Αρης Γεωργίου έχει συγγράψει, μεταξύ άλλων, δύο πονήματα βασισμένα σε ιστορικά γεγονότα: «Προσχεδιασμένο έγκλημα - ο ρόλος των "μητέρων πατρίδων" των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ» και «Αφροδίτη - Κινύρας - Ικάριος: η αρχαία παφική τριάδα».