Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

Πασχαλινές αποδράσεις

Σύρος: Στα γραφικά δρομάκια της αρχόντισσας 

Η Σύρος πρωταγωνιστεί στην καρδιά του Αιγαίου με τα όμορφα καλντερίμια της, την κοσμοπολίτικη χάρη και τις δύο μεγάλες θρησκευτικές κοινότητες. Με κέντρο σας την Ερμούπολη, πρωτεύουσα του νησιού αλλά και των Κυκλάδων, μια πόλη που διατηρεί τον χαρακτήρα μια άλλης εποχής, θα χαθείτε μέσα στα
δαιδαλώδη σοκάκια, θα επισκεφθείτε τα παραδοσιακά χωριά που συνδυάζουν τη μεσαιωνική με την κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική και τις ορθόδοξες με τις καθολικές εκκλησίες και θα περπατήσετε στα μονοπάτια ενός μοναδικού φυσικού τοπίου φτάνοντας μέχρι τις δαντελένιες ακτές του νησιού.
Το Πάσχα στη Σύρο αποτελεί μια ξεχωριστή εμπειρία, που αξίζει να τη βιώσετε, καθώς εδώ θα συναντήσετε μία από τις ελάχιστες γωνιές στον κόσμο όπου οι δύο διαφορετικές χριστιανικές κοινότητες, οι Ορθόδοξοι και οι Καθολικοί, γιορτάζουν ταυτόχρονα τη μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης, σε μια κίνηση μεγάλη συμβολικής σημασίας ενότητας και ομοψυχίας.

Οι εορτασμοί των δύο κοινοτήτων

Κάθε μέρα της Μεγάλης Εβδομάδας στην Ερμούπολη έχει τις δικές της προετοιμασίες μέχρι το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, όταν ξεκινούν οι ορθόδοξοι Επιτάφιοι από τους ναούς του Αγίου Νικολάου, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος οι οποίοι περνούν από τα γραφικά σοκάκια πριν καταλήξουν στην πλατεία Μιαούλη μπροστά από το Δημαρχείο, όπου γίνεται κοινή δέηση και ακούγονται ύμνοι από τη Χορωδία του Αγίου Νικολάου και τη Φιλαρμονική του Δήμου.

 http://content-mcdn.ethnos.gr/filesystem/images/20170323/engine/assets_LARGE_t_183762_55385156_type13145.jpg

Αν πάλι αναζητάτε έναν πιο αυθεντικό Επιτάφιο, μπορείτε να ανηφορίσετε μέχρι το μοναδικό ορθόδοξο μοναστήρι του νησιού, τη Μονή Αγίας Βαρβάρας, πάνω από το Κίνι, όπου η περιφορά του Επιταφίου πραγματοποιείται έξω από το μοναστήρι, στα ολάνθιστα μονοπάτια του βουνού.
Ξεχωριστή εμπειρία είναι και η τελετουργική περιφορά του καθολικού Επιταφίου στην Ανω Σύρο, η οποία γίνεται από δύο ενορίες: του καθεδρικού ναού του Αγίου Γεωργίου (Σαν Τζώρτζη) και του Αγίου Σεβαστιανού. Μπροστά από τον Επιτάφιο ένας άντρας με στεφάνι από λουλούδια κρατά τον σταυρό, ενώ ακολουθούν τα κοντάρια με τα αναρτημένα σύμβολα από τη σύλληψη έως τη σταύρωση του Χριστού. Καθώς η πομπή περνά από τα σπίτια, οι κάτοικοι ραίνουν τον Επιτάφιο με λουλούδια, ενώ η χορωδία ψέλνει ύμνους της Μεγάλης Παρασκευής.

Οι Επιτάφιοι στη Σύρο επιβάλλεται να ακολουθούν τη διαχρονική αρχοντική αισθητική του νησιού.
Οι Επιτάφιοι στη Σύρο επιβάλλεται να ακολουθούν τη διαχρονική αρχοντική αισθητική του νησιού.

Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου όταν στις ορθόδοξες εκκλησίες σημάνει η Πρώτη Ανάσταση, οι ιερείς σκορπούν φύλλα λεμονιάς και οι πιστοί χτυπούν έντονα τα στασίδια, μια παράδοση που κρατάει από πολύ παλιά και που σκοπό έχει να ξορκίσει το κακό. Το βράδυ της Ανάστασης το νησί φωτίζεται από τα βεγγαλικά και τα πυροτεχνήματα και την Κυριακή του Πάσχα, μετά τον Εσπερινό και κοντά στον ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου, όπου φιλοξενείται η περίφημη εικόνα της Θεοτόκου, έργο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου, καίνε το ομοίωμα του Ιούδα, ένα έθιμο που ξεκίνησε πριν από 80 χρόνια και συνεχίζεται έως τις μέρες μας.


 Ολυμπία: Ο ανθός των αιώνων

Μπορεί μία από τις πιο συμβατικές ατάκες του τουριστικού μάρκετινγκ για τη χώρα μας να είναι αυτή που την περιγράφει ως έναν τόπο όπου συνδυάζονται αρμονικά φύση και πολιτισμός, αλλά πραγματικά καμία άλλη πρόταση δεν θα μπορούσε να είναι πιο αληθινή.

Η Αρχαία Ολυμπία την άνοιξη φοράει τα καλύτερά της.


Η Αρχαία Ολυμπία την άνοιξη φοράει τα καλύτερά της.
 Οταν τα λιβάδια και τα δέντρα στους αρχαιολογικούς χώρους ανθίζουν και κατακλύζουν τις αρχαίες πέτρες, οι εικόνες μπορούν να σου κόψουν την ανάσα.
Αν διαλέξετε για πασχαλινό προορισμό την Ηλιακή γη, επιβάλλεται να κάνετε μια στάση στην Αρχαία Ολυμπία. Στα νότια του διάσημου αρχαιολογικού χώρου ο Αλφειός σχηματίζει διαδοχικούς μαιάνδρους, με τα νερά του να τρέχουν με τη μεγαλύτερη ροή αυτή την εποχή. Ενα παρόχθιο δάσος στεφανώνει τον ιερό ποταμό των προγόνων μας και τα μονοπάτια που οδηγούν στην Αρχαία Ολυμπία περνάνε μέσα από μικρά ανοίγματα που καλύπτονται από την ιώδη κουβέρτα των άγριων σιληνών. Καλλιέργειες, εποχικά λιμνία, λιοστάσια, ρυάκια και αγροικίες συμπληρώνουν το τοπίο και μόλις διαβείς την είσοδο μένεις έκθαμβος από την εικόνα.
Οι ανθισμένες κουτσουπιές, αμυγδαλιές και αγριοδαμασκηνιές δεν θα μπορούσαν παρά να είναι το καλύτερο φόντο για τον ναό του Διός, την Παλαίστρα, το Φιλιππείο, τον ναό της Ηρας και το Στάδιο. Εδώ είναι που ο συνδυασμός φύσης και πολιτισμού βρίσκεται στην απώτατη ομορφιά του, και δεν είναι τυχαίο ότι ο τόπος συγκέντρωνε από παλιά τους περιηγητές, τους ζωγράφους και τους ποιητές της Ευρώπης.

Ανεβαίνοντας στη Φολόη

Δοκιμάστε με αφετηρία την Ολυμπία να κάνετε ένα μικρό οδοιπορικό, λίγο πιο βόρεια, στα χωριά και τα δάση της Φολόης. Προτιμήστε τους μικρούς επαρχιακούς δρόμους για να οδηγήσετε με την ησυχία σας και να ανακαλύψετε πολλές μικρές εκπλήξεις. Περάστε από τον Μάγειρα, τον Κλαδέο και τον Πόθο και από τον Λάλα στρίψτε βόρεια για Δούκα και Μηλιές. Ανεβείτε στους λόφους γύρω από την Πέρσαινα και βγείτε προς Πεύκη και Κλινδιά φτάνοντας μέχρι τη Φολόη. Εδώ επιβάλλεται να αφήσετε το αμάξι σας και να περπατήσετε στο διάσημο δρυοδάσος της Φολόης. Ενα μοναδικό στο είδος του οικοσύστημα που αποτελείται από υπεραιωνόβιες βελανιδιές και υπήρξε το αγαπημένο σπίτι του μυθικού κενταύρου Φόλου.

Ενας από τους πολλούς καταρράκτες της Νεμούτας στο φαράγγι του Ερύμανθου.
Ενας από τους πολλούς καταρράκτες της Νεμούτας στο φαράγγι του Ερύμανθου.

Και αν πάλι θέλετε να κάνετε μια μικρή εξερέυνηση σε ένα από τα πιο όμορφα μονοπάτια της Πελοποννήσου γυρίστε πίσω στον Λάλα και κατευθυνθείτε προς τα ανατολικά για την Νεμούτα, ένα χωριό πολύ κοντά στα πιο άγρια σημεία του μεγάλου Ερύμανθου ποταμού. Συνεχίστε φτάνοντας μέχρι την κοίτη του ποταμού όπου πολύ κοντά θα δείτε δύο όμορφους καταρράκτες. Από εδώ ξεκινάει και ένα μονοπάτι στο δάσος που μετά από 15 λεπτά καταλήγει στους πρώτους από τούς οκτώ διαδοχικούς καταρράκτες της Νεμούτας. Διαλέξτε αυτόν που σας ταιριάζει και ξαπλώστε κάτω από τα πλατάνια του.

 Αράχωβα: Ψήστες της Ρούμελης

Οι μεγαλύτεροι ψήστες θα είναι πάντα οι Ρουμελιώτες και ο συναγωνισμός για τον καλύτερο οβελία στην Αράχωβα έχει γίνει πια παράδοση.


Πέρα από τους φημισμένους ψήστες της Αράχωβας θα συναντήσετε και την όμορφη λιτανεία του Αγίου Γεωργίου.
Πέρα από τους φημισμένους ψήστες της Αράχωβας θα συναντήσετε και την όμορφη λιτανεία του Αγίου Γεωργίου.

Στην κοσμοπολίτικη μικρή πόλη του Παρνασσού, όμως, κατά τη διάρκεια των πασχαλινών εορτών παίρνουν μέρος και πολλά δρώμενα. Η Αράχωβα γιορτάζει διπλά το Πάσχα παράλληλα με τη γιορτή του Αγίου Γεωργίου, που πέφτει συνήθως κοντά. Ανήμερα του Πάσχα γίνεται η λιτανεία της εικόνας του Αγίου Γεωργίου με τη συνοδεία κατοίκων που φορούν παραδοσιακές ρουμελιώτικες φορεσιές. Οι μεγαλύτεροι μάλιστα σε ηλικία ξεκινούν από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου κάνοντας τον περίφημο «αγώνα δρόμου» μέχρι τον λόφο, ενώ και άλλα αγωνιστικά δρώμενα λαμβάνουν χώρα πριν ξεκινήσουν τα όργανα και οι παραδοσιακοί χοροί. Την ίδια στιγμή οι «λάκκοι» στις γειτονιές ανάβουν από τα κάρβουνα περιμένοντας τα δεκάδες αρνιά που θα τοποθετηθούν στη σειρά.
Και από ό,τι φαίνεται, μετά και τον φετινό χειμώνα, το χιόνι θα κρατήσει στις κορφές. Μπορεί βέβαια να μην είναι αρκετό για να κάνετε τα αγαπημένα σας σλάλομ, αλλά σίγουρα το τοπίο θα είναι ιδανικό για να δοκιμάσετε μια ανάβαση στην περίφημη Λιάκουρα στα 2.457 μέτρα διασχίζοντας τα ορεινά λιβάδια που αυτή την εποχή θα είναι γεμάτα άγριους κρόκους.

Λεωνίδιο: Χρωματιστές λάμψεις στον άνεμο 

Στο αρχοντικό Λεωνίδιο της Τσακωνιάς η νύχτα της Ανάστασης μετατρέπεται σε ένα φαντασμαγορικό θέαμα. Αρκετές μέρες πριν από το Πάσχα ξεκινάει η κατασκευή των περίφημων αερόστατων με τα χρωματιστά χαρτιά, τις κόλλες και τα σύρματα.





Ετοιμα να κατακτήσουν τους ουρανούς τα αερόστατα της Ανάστασης στο Λεωνίδιο.
Ετοιμα να κατακτήσουν τους ουρανούς τα αερόστατα της Ανάστασης στο Λεωνίδιο.

Την Μεγάλη Παρασκευή οι ενορίτες απλώνουν σε όλους τους δρόμους απ’ όπου θα περάσουν οι Επιτάφιοι τα περίφημα νεραντζάκια-φαναράκια, άλλη μια παράδοση της περιοχής που γεμίζει με ευωδιές το Λεωνίδιο. Η Ανάσταση ανήκει στα αερόστατα. Με το που ακουστεί το Χριστός Ανέστη και με τα πρώτα βαρελότα, στις πέντε ενορίες του Λεωνιδίου ανάβονται οι ποτισμένες με λάδι και πετρέλαιο «κολλημάρες» των αερόστατων και αυτά ανεβαίνουν αργά φωτίζοντας τους ουρανούς.
Για περίπου 30-40 λεπτά το θέαμα είναι μοναδικό, καθώς εκατοντάδες φωτισμένα αερόστατα αφήνονται στους ανέμους και η παράδοση λέει πως όποιες και αν είναι οι καιρικές συνθήκες, τη στιγμή της Αναστάσεως επικρατεί νηνεμία με ένα ιδανικό ελαφρό αεράκι. Πολλά αερόστατα καίγονται από το πολύ λάδι, άλλα πέφτουν γρήγορα στα χωράφια και τα περισσότερα φεύγουν προς το ανοιχτό πέλαγος του Μυρτώου. Το έθιμο αναβιώνει σε όλη σχεδόν την Τσακωνιά, αλλά μόνο εδώ τα αερόστατα μπορούν να φτάσουν μέχρι και τα πεντακόσια σε αριθμό.

Από τον Τυρό στον Πάρνωνα

Την επόμενη μέρα και μετά την Ακολουθία της Αγάπης στην πλατεία 25ης Μαρτίου διαβάζεται το Ευαγγέλιο με ένα πιο ιδιαίτερο τρόπο, στην τοπική τσακώνικη διάλεκτο που κρατάει τις ρίζες της από τα αρχαία χρόνια, μία παράδοση που αξίζει να παρακολουθήσετε. Αμέσως μετά ακολουθεί μεγάλο γλέντι με όργανα και οι φουστανελοφόροι νεαροί της πόλης πιάνουν τις τζουμπελούδες (κοπέλες ντυμένες με παραδοσιακές στολές) και ξεκινούν να χορεύουν τον Τσακώνικο και άλλους δημοτικούς χορούς.


Αν βρεθείτε στον κοντινό Τυρό θα ακολουθήσετε τους δύο Επιτάφιους που κινούνται στην παραλία, ενώ από τη θάλασσα ακολουθούν τα στολισμένα ψαροκάικα και θα παρακολουθήσετε το εντυπωσιακό κάψιμο του Ιούδα μέσα στη θάλασσα που γίνεται μπροστά από την εκκλησία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στο λιμάνι.Πίσω από τα παραθαλάσσια χωριά της Τσακωνιάς υψώνεται ο επιβλητικός Πάρνωνας και αξίζει να κάνετε μία εκδρομή μέχρι τη Μονή της Ελωνής που κρέμεται από τα κάθετα βράχια του βουνού. Η διαδρομή συνεχίζει μέσα από τα δάση και τα ανθισμένα ξέφωτα του Πάρνωνα και φτάνει μέχρι το ορεινό, γραφικό χωριό του Κοσμά, που θα ξαποστάσετε στη μικρή πλατεία κάτω από τη δροσερή σκιά των πλατανιών.

Κυκλάδες: Η Κούνια, ο Ιούδας και οι μπαρουτιές

Σε όποιο νησί των Κυκλάδων και αν βρεθείτε αυτό το Πάσχα, θα συναντήσετε και ένα ξεχωριστό έθιμο. 






Ο επιτάφιος του Αγίου Νικολάου στην Τήνο που βυθίζεται στη θάλασσα.
Ο επιτάφιος του Αγίου Νικολάου στην Τήνο που βυθίζεται στη θάλασσα.

Το συνηθισμένο ξερό κυκλαδίτικο τοπίο έχει αντικατασταθεί με έναν καταπράσινο μανδύα που φτάνει μέχρι τις ακτές και στις βόλτες σας θα συναντήσετε δεκάδες, συνήθως Ευρωπαίους, περιπατητές που έρχονται για να περπατήσουν στα υπέροχα λιθόστρωτα μονοπάτια των νησιών, ανάμεσα σε ξερολιθιές και ανεμόμυλους.
Στην Ιο τη Μεγάλη Παρασκευή οι νέοι παίζουν τις «μπάλες», ένα παιχνίδι με σιδερένιες χρωματιστές μπάλες, ενώ τη δεύτερη μέρα του Πάσχα αναβιώνει το έθιμο της Κούνιας, το οποίο συναντάται σε πολλά νησιά των Κυκλαδων. Κοπέλες ντυμένες με παραδοσιακές φορεσιές κάθονται σε κούνιες που έχουν στηθεί στο κέντρο της Χώρας και τραγουδούν σκοπούς που εξυμνούν την αγάπη.

Η όμορφη Μήλος είναι διάσημη για το έθιμο του μπαρουτοπόλεμου στον Τριοβάσαλο, όπου οι κάτοικοι, αφού κάψουν τον Ιούδα, χτυπούν τις καμπάνες και ξεκινούν ρίψεις με βεγγαλικά που «σκάνε» στον αέρα ανάμεσα στις δύο εκκλησίες του Αγίου Σπυρίδωνα και του Αγίου Γεώργιου. 
 
 
Κατανυκτικά δρώμενα

Στην Τήνο θα συναντήσετε τη συγκινητική πορεία του Επιταφίου του Αγίου Νικολάου που κατευθύνεται στην παραλία Βαθύ Κλαδάκι και καταλήγει μέσα στη θάλασσα, καθώς ψέλνεται τρισάγιο για τους ναυτικούς που χάθηκαν στις θάλασσες.

Στα ηπειρωτικά χωριά της Μάρπησσας, των Μαρμάρων, του Προδρόμου, των Λευκών και του Ασπρου Χωριού στην Πάρο, το μεσημέρι της Μεγάλης Παρασκευής οι νέοι αναπαριστούν με ιδιαίτερη γλαφυρότητα τα Πάθη του Χριστού, ενώ γνωστή είναι η Δεύτερη Ανάσταση, στη Νάουσα, όταν το λιμάνι δονείται από τους ήχους των μπουρλότων.

Ο Πύργος της Σαντορίνης προετοιμάζεται μέρες για την εντυπωσιακή φωταγώγησή του το βράδυ του Επιταφίου. Εκατοντάδες τσίγκινα κουτιά τοποθετούνται στις στέγες και στους δρόμους και μόλις πέσει η νύχτα οι ενορίτες ανάβουν τα φυτίλια δημιουργώντας μια κατανυκτική εικόνα.

 Χίος: Ρουκέτες της Λαμπρής
Ενα πασχαλινό έθιμο που κρατάει από την τουρκοκρατία και που στις μέρες μας αποτελεί επίκεντρο αμφιλεγόμενης κριτικής και διαμάχης μεταξύ των ντόπιων έχει κάνει διάσημο τον Βροντάδο της Χίου.
Αν είστε τυχεροί μπορεί να αντικρίσετε αυτό το θέαμα το βράδυ της Ανάστασης στον Βροντάδο.

Αν είστε τυχεροί μπορεί να αντικρίσετε αυτό το θέαμα το βράδυ της Ανάστασης στον Βροντάδο.
 Ο ρουκετοπόλεμος ανάμεσα στις δύο ενορίες του Βροντάδου, την ενορία του Αγίου Μάρκου και την ενορία της Παναγίας της Ερειθιανής, αποτελεί ίσως το πιο εντυπωσιακό δρώμενο των ημερών στη χώρα μας. Οι ενορίτες φτιάχνουν χιλιάδες ρουκέτες που τις στήνουν στα γύρω χωράφια απέναντι από τις εκκλησίες περιμένοντας την Ανάσταση.
Ο στόχος για τους Παναγούσους (ενορίτες της Παναγιάς της Ερειθιανής) είναι το λιοντάρι του Αγίου Μάρκου πάνω από την κεντρική πύλη του ναού του Αγίου Μάρκου και ο στόχος των Αγιομαρκούσων (ενορίτες του Αγίου Μάρκου) είναι το ρολόι της εκκλησίας της Παναγιάς της Ερειθιανής. Οι φωτεινές τροχιές των ρουκετών φωτίζουν τη νύχτα προσφέροντας ένα μοναδικό θέαμα. Την επόμενη μέρα έρχεται η «συμφιλίωση» των δύο ομάδων, ακολουθεί ο έλεγχος των απωλειών και τα επακόλουθα πειράγματα.
Ο ρουκετοπόλεμος υπήρξε κατά καιρούς καταστροφικός διαλύοντας λιθόστρωτα, παράθυρα και τοίχους. Με τα χρόνια οι ρουκέτες αυξάνονταν φτάνοντας σε αρκετές χιλιάδες, αλλά πλέον πολλοί πιστεύουν ότι θα ήταν καλύτερα να μείνουν στις λίγες εκατοντάδες. Το έθιμο σήμερα αποτελεί ζήτημα έντονης τριβής μεταξύ των ομάδων, των κατοίκων και των Αρχών, χωρίς να έχει δοθεί μια μόνιμη λύση που να ικανοποιεί όλες τις πλευρές. Αν βρεθείτε εδώ το Πάσχα και γνωρίζετε ότι το έθιμο θα γίνει, ανεβείτε στον λόφο νότια του όρους Αίπος πάνω από τον Βροντάδο για να έχετε την καλύτερη θέα. Αφήστε το αυτοκίνητό σας κάπου πιο μακριά και προτιμήστε να ανεβείτε με τα πόδια την ιδιαίτερα ανηφορική άσφαλτο, καθώς εδώ γίνεται το αδιαχώρητο από τους θεατές.

Τα λιβάδια με τους λαλάδες

Με αφετηρία την πόλη της Χίου, κάντε ένα ταξίδι στα υπέροχα μαστιχοχώρια του Νότου. Η μυρωδιά του σκίνου σάς υποδέχεται μόλις φτάσετε στα Αρμόλια, ενώ αν αναρωτιέστε γιατί είναι τόσο μεγάλες και όμορφες οι παπαρούνες στη Χίο, κάνετε απλά ένα μικρό λάθος. Δεν πρόκειται για το κοινό λουλούδι της εποχής αλλά για άγριες τουλίπες, τους ντόπιους λαλάδες, που γεμίζουν τη χιώτικη ύπαιθρο με το έντονο κόκκινο χρώμα τους. Δυστυχώς πολλοί τις κόβουν για να στολίσουν τα βάζα τους έχοντας άγνοια για τη σπανιότητα αυτών των φυτών που μόνο εδώ σχηματίζουν τόσο μεγάλα και συμπαγή λιβάδια.

Οι Ταξιάρχες των Μεστών στη λιτανεία της Κυριακής του Θωμά.

Οι Ταξιάρχες των Μεστών στη λιτανεία της Κυριακής του Θωμά.
Αν μάλιστα παρατείνετε την παραμονή σας μέχρι και την Κυριακή του Θωμά, αξίζει να κατεβείτε μέχρι το καστροχώρι των Μεστών, ένα από τα ομορφότερα χωριά της χώρας μας. Αυτή την ημέρα γίνεται η περιφορά των μεγάλων εικόνων των Ταξιαρχών σε μια τελετουργική λιτανεία που περνάει μέσα από τα γραφικά σοκάκια του χωριού και καταλήγει στην κεντρική πλατεία.


 Καλαμάτα: Χορεύοντας αγκαλιά με τις φλόγες

Ενα από τα πιο δημοφιλή, αλλά και επικίνδυνα έθιμα της Λαμπρής είναι και ο σαϊτοπόλεμος της Καλαμάτας.

Ο Σαϊτοπόλεμος στην Καλαμάτα είναι μόνο για τους γενναιότερους.
Ο Σαϊτοπόλεμος στην Καλαμάτα είναι μόνο για τους γενναιότερους.

Παρότι έχει αφήσει πίσω του πολλούς τραυματισμένους, το έθιμο κρατάει καλά στην πρωτεύουσα της Μεσσηνίας. Οι κατασκευαστές των περίφημων σαϊτών πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στην παρασκευή τους, καθώς λίγο μπαρούτι παραπάνω μπορεί να φέρει την καταστροφή. Οι σαϊτολόγοι σχηματίζουν τα μπουλούκια τους το βράδυ του Πάσχα και κρατώντας τις σαΐτες (σωλήνες από χαρτί γεμισμένες με μπαρούτι) στα χέρια μπαίνουν με τη σειρά στον κέντρο του κύκλου που σχηματίζουν οι θεατές και τις ανάβουν. Ο σαϊτολόγος χορεύει τον αποκαλούμενο «χορό της φωτιάς» και η φλόγα που βγαίνει από τη σαΐτα μοιάζει να βγαίνει από τα χέρια του. Ο θρύλος λέει ότι το έθιμο μνημονεύει την αντίσταση των ντόπιων στους Τούρκους κατά την Ελληνική Επανάσταση, όταν οι Μεσσήνιοι πέταξαν σαΐτες για να κατατροπώσουν τους εχθρούς.


ΕΘΝΟΣ ταξιδι
23/3/2017
 

Ο ιερός ερχομός της άνοιξης