Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2016

Έκαναν το Σύνταγμα κουρελόχαρτο και τώρα κόπτονται για την εφαρμογή του

Η αντισυνταγματικότητα του άρθρου 2α, σύμφωνα με την απόφαση του ΣτΕ, μπορεί να μονοπωλεί την επικαιρότητα, όμως, σε καμία περίπτωση αυτό το γεγονός δεν μπορεί να επισκιάσει 27 χρόνια ανομίας και τηλεοπτικής αεροπειρατείας.
Το γράφημα που είχε δημοσιεύσει το luben.tv καταδεικνύει το
πλέγμα επίπλαστης νομιμοφάνειας που χαρακτήριζε το αντισυνταγματικό τηλεοπτικό καθεστώς, ξεκινώντας από το 1989....



Όλα ξεκίνησαν από τον ν.1866/89 που ψηφίστηκε επί της κυβέρνησης συνεργασίας ΝΔ - Συνασπισμού (ΚΚΕ - ΕΑΡ), επεκτείνοντας την από το 1987 νομοθεσία στην τηλεόραση. Η διαδικασία αδειοδότησης κατά το σχέδιο νόμου χαρακτηρίζεται από αοριστολογία. με τους πρώτους ιδιωτικούς σταθμούς να αδειοδοτούνται προσωρινά για δοκιμαστικούς λόγους.

To Mega αποτελεί το πρώτο κανάλι της ιδιωτικής τηλεόρασης και ακολουθεί ο Αnt1. Έπειτα, το New Channel, με την πάροδο του χρόνου να γεμίζει τα κουμπιά του τηλεκοντρόλ με νέους σταθμούς.
Επόμενο νομοθετικό επεισόδιο ο ν.2328/95 του Ευάγγελου Βενιζέλου. Ο νόμος αυτό παρότι κινείται κατά κοινή ομολογία σε λογικά πλαίσια, με σκοπό την επιβολή τάξης στο αχανές τηλεοπτικό τοπίο, δεν εφαρμόζεται ποτέ, αφού ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αφήνει το παραθυράκι για ανανέωση των προσωρινών αδειών σε όσους ήδη έχουν, διαιωνίζοντας το πρόβλημα.

Τη σκυτάλη πήρε η κυβέρνηση Σημίτη, με την Πολιτεία να έχει επιτρέψει ήδη τη διαιώνιση 10 ετών παράνομης λειτουργίας των σταθμών. Ο ν. 2778/99 το μόνο που κάνει επί της ουσίας είναι να παρατείνει το καθεστώς προσωρινής αδειοδότησης.

Στη συνέχεια ακολούθησε το φιάσκο της κυβέρνησης Καραμανλή. Το 2005 φέρνει το ν. 3310/05 για τον «βασικό μέτοχο» με σκοπό να χτυπήσει τη διαπλοκή των καναλαρχών. Το γεγονός αυτό εξόργισε τους καναλάρχες, οι οποίοι θυμήθηκαν να αναδείξουν μέσω των δελτίων ειδήσεων όλες τις ρουσφετολογικές προσλήψεις επί ΝΔ, παραβλέποντας όλα αυτά τα χρόνια ρουσφετοκρατίας. Ως γνωστόν, η κυβέρνηση υποχώρησε και κατάργησε το νόμο.

Εικοσιένα χρόνια μετά την πρώτη εκπομπή ιδιωτικού σήματος, η Ολομέλεια του ΣτΕ  (αρ. 3578/2010) κρίνει πως η «επ΄ αόριστον ανοχή της λειτουργίας τηλεοπτικών σταθμών, οι οποίοι ιδρύθηκαν και λειτούργησαν παρανόμως, αντίκειται προς το Σύνταγμα». Τα κανάλια επισήμως θεωρούνται παράνομα, αλλά συνεχίζουν να λειτουργούν με προσωρινή άδεια, καθώς προετοιμάζεται (μετά και από παρέμβαση της τρόικας) η μετάβαση στην ψηφιακή τεχνολογία.

Νέα απόφαση του ΣτΕ (αρ. 1206/2012), κρίνει οριστικά αντισυνταγματικό τον ν. 2778/99 και όλα δείχνουν ότι η διαδικασία της αδειοδότησης έχει μπει στην τελική ευθεία.

Φυσικά, από αυτό το παρατεταμένο φαινόμενο της διαπλοκής δεν θα μπορούσε να λείπει η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου. Με ένα άρθρο σε άσχετο νομοσχέδιο (ν. 4208/13 άρθρο 18) του υπουργείου Υγείας (υπουργός τότε ο Άδωνις Γεωργιάδης) η κυβέρνηση Σαμαρά θεωρεί νόμιμους όλους τους σταθμούς που εξέπεμπαν εκείνη τη στιγμή και τους εισαγάγει δωρεάν στην μονοπωλιακή (έχοντας ήδη ρίξει το μαύρο στην ΕΡΤ -και στα 3 ψηφιακά της κανάλια- από τις 31 Αυγούστου) ψηφιακή πλατφόρμα της Digea. Ο νόμος προβλέπει την προκήρυξη διαγωνισμού για τη χορήγηση άδειας στους σταθμούς μέχρι τις 30/6/2014. Με υπουργικές αποφάσεις/τροπολογίες, η προθεσμία παρατείνεται αρχικά για τις 31/12/14, και μετά για τις 31/12/15. Σ’όλο αυτό το διάστημα, οι σταθμοί συνεχίζουν να εκπέμπουν «προσωρινά» και στο ψηφιακό φάσμα.

Τελευταίο επεισόδιο, ο νόμος Παππά, ο διαγωνισμός που ακολούθησε και η αντισυνταγματικότητα του άρθρου 2α του νόμου 4319/15, όπως έκρινε το Συμβούλιο της Επικρατείας.
Με την πρόσφατη απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου επιχειρείται μία συντονισμένη μιντιακή προσπάθεια για να σβηστούν από τη μνήμη της κοινής γνώμης όχι μόνο οι νομολογίες του ΣτΕ, αλλά και τα περίπου 30 χρόνια ανομίας.

ΤΟ ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ
27/10/2016