Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2016

Η ρεβάνς του ντριμπλαδόρου

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι πολύ έξυπνος πολιτικός, εξαιρετικός ομιλητής, ικανός ρήτορας και δεινός ντριμπλαδόρος. Μπορεί να υπερασπιστεί με πειστικό τρόπο σε διαφορετικούς χρόνους και το ένα και το άλλο κι ας χωρίζονται μεταξύ τους με σινικά τείχη.
Σήμερα νιώθει ότι έχει αδικηθεί. Πιστεύει ότι έπραξε το καθήκον του, όμως ελάχιστοι του το αναγνωρίζουν. Θέλει πάση θυσία να δικαιωθεί και να πάρει τη ρεβάνς από εκείνους που θεωρεί πως
πλαστογράφησαν την Ιστορία. Ακόμη και μέσα στην παράταξή του δεν αισθάνεται άνετα. Υποψιάζεται ότι η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ κλείνει το μάτι στον ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα που αποκαθήλωσε την κυβέρνηση στην οποία είχε πρωταγωνιστικό ρόλο.
Σε όσους μπορούν να διαβάσουν κάτω από τις γραμμές των δημόσιων παρεμβάσεών του τα μηνύματα είναι σαφή και οι αποδέκτες συγκεκριμένοι. Είπε προσφάτως ότι πρέπει να γίνουν γρήγορα εκλογές και να σχηματιστεί κυβέρνηση στην οποία να μετέχουν «όσες δημοκρατικές και ευρωπαϊκές δυνάμεις αποδέχονται το πλαίσιο της αλήθειας και της ιστορικής συνευθύνης».
Το πιάσατε το υπονοούμενο; Δεν είναι δα και πολύ γριφώδες. Στην ομάδα αυτή δεν ανήκει σίγουρα ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος, με αισχρά ψέματα, ακατάσχετη δημαγωγία και απύλωτο λαϊκισμό κατάφερε να εξαπατήσει τους πολίτες, κέρδισε τις εκλογές και σταμάτησε την πορεία της χώρας προς την ανάκαμψη.
Δεν ανήκουν οπωσδήποτε οι ΑΝ.ΕΛΛ., γιατί είναι συνέταιροι του ΣΥΡΙΖΑ και δεκανίκι του Τσίπρα, ενώ με τον πρόεδρό τους, Πάνο Καμμένο, ο κ. Βενιζέλος είναι σε ανειρήνευτη διαμάχη. Δεν ανήκει το ΚΚΕ – είπαμε ευρυχωρία, αλλά όχι και ξεχείλωμα, με ανοίγματα στους ορκισμένους εχθρούς του καπιταλισμού και της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Δεν ανήκει φυσικά η Χρυσή Αυγή.
Για την Ενωση Κεντρώων δεν ξέρω τη γνώμη του κ. Βενιζέλου, αλλά μάλλον βρίσκει κακόγουστο το φλερτ του κ. Λεβέντη με τον Τσίπρα. Στις ευρωπαϊκές δυνάμεις με κλίση στην αλήθεια ανήκει σίγουρα το Ποτάμι, ωστόσο, αν οι δημοσκοπήσεις επαληθευτούν, δεν θα περάσει το όριο του 3%. Αν αποκλείσουμε, για λόγους που δεν χρειάζεται εδώ να επισημανθούν, τη ΛΑ.Ε. και την Πλεύση Ελευθερίας (δεν ξέρουμε επίσης αν θα βρίσκονται στη Βουλή), τότε μένει μόνο η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Φτάσαμε έτσι στο διά ταύτα. Κατά τον κ. Βενιζέλο, η Ν.Δ. είναι η μόνη δύναμη με την οποία το ΠΑΣΟΚ οφείλει να είναι σε συνεννόηση και να εμπλακεί σε κυβέρνηση συνεργασίας (χρειάζεται ή δεν χρειάζεται άραγε η Ν.Δ. τις έδρες της Δημοκρατικής Συμπαράταξης;).
Κάτι, όμως, που δεν κάνει η ηγεσία του κόμματος, η οποία ακολουθεί πολιτική ίσων αποστάσεων από τη Ν.Δ. και τον ΣΥΡΙΖΑ. Και γι’ αυτό ο τέως αρχηγός του ΠΑΣΟΚ κάνει λόγο για «την επικίνδυνη αμηχανία της συμψηφιστικής ουδετερότητας».
Το ερώτημα που προκύπτει είναι το εξής: Αν η Δημοκρατική Συμπαράταξη δεν εγκαταλείψει τη γραμμή «ούτε-ούτε», τι θα πράξει ο κ. Βενιζέλος στην περίπτωση που θα δεχτεί πρόσκληση να πάει μόνος του στις δυνάμεις που είναι δημοκρατικές, φιλοευρωπαϊκές και υπηρετούν την αλήθεια;

Ανάγωγα
Οι δανειστές δεν διαφώνησαν με την πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης για τη στελέχωση του υπερταμείου. Διαφώνησε όμως η Νέα Δημοκρατία.
Αυτά να τα βλέπουν εκείνοι που λένε ότι υπάρχει πλήρης ταύτιση απόψεων ανάμεσα στους θεσμούς και την αξιωματική αντιπολίτευση. Οι άνθρωποι έχουν βγει στα οδοφράγματα απέναντι στο κουαρτέτο. No pasaran.

Τάσος Παππάς
Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ
27/9/2016


Ο «θεσμικός τρόμος» ξαναχτυπά