Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2016

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΨΕΥΤΙΕΣ ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΕΣ


ΚΑΜΙΑ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΩΣΕ ΤΟΝ κ. ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗ Ή ΟΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟΝ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ ΖΟΡΜΠΑ


Με αφορμή διάφορα ψευδή δημοσιεύματα που ξαφνικά άρχισαν να αναπαράγονται και πάλι μέσω του διαδ ικτύου σύμφωνα με τα οποία το διάσημο μουσικό θέμα του Ζορμπά (το συρτάκι του Ζορμπά) δεν το συνέθεσε ο Μίκης Θεοδωράκης, αλλά ο κ. Γιώργος Κουτσουρέλης, αναφέρουμε τα εξής:

Ο Μίκης Θεοδωράκης βρέθηκε στην Κρήτη μετά την εξορία του στην Μακρόνησο. Εκεί άκουσε για πρώτη φορά τον Κρητικό παραδοσιακό Συρτό στα πανηγύρια των Χανιωτών που κρατούσαν δυο και τρεις μέρες, που όπως περιγράφει στην αυτοβιογραφία του «Οι δρόμοι του Αρχάγγελου» του άρεσε και τον επηρέασε τόσο, ώστε συνέθεσε ένα δικό του έργο έχοντας ως πηγή έμπνευσης αυτόν τον Κρητικό Δημοτικό σκοπό και το ονόμασε «Συρτό Χανιώτικο», μια που ΠΟΤΕ ο Θεοδωράκης δεν απέκρυψε τις πηγές έμπνευσής του ή τις οποιεσδήποτε επιρροές που κατά καιρούς δέχθηκε.

Το έργο αυτό παρουσιάστηκε σε πρώτη εκτέλεση στις 21 Σεπτεμβρίου του 1951 στα Χανιά, από την Μικρή Συμφωνική Ορχήστρα Χανίων, και την Αλίκη Βατικιώτη (πιάνο), ενώ διηύθυνε ο ίδιος ο Μίκης Θεοδωράκης. Το συγκεκριμένο μοτίβο το περιέλαβε ο Θεοδωράκης και στο μπαλέτο του «Ορφέας και Ευρυδίκη» που συνέθεσε και παρουσίασε το 1952 με την Ορχήστρα Εγχόρδων της ΚΟΑ και διεύθυνση του Τάτση Αποστολίδη. Το γνωστό σε όλους μας πλέον θέμα χρησιμοποιήθηκε το 1964 στην ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη «Zorba the Greek» που όπως όλοι γνωρίζουμε έκανε και την ταινία και όλους τους συντελεστές της διάσημους σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Ο φερόμενος από τα εν λόγω δημοσιεύματα του διαδικτύου ως «πραγματικός συνθέτης του Ζορμπά» πράγματι διεκδίκησε δικαστικά την πατρότητα της μουσικής αυτής, πότε νομίζετε;;; ΕΠΙ ΧΟΥΝΤΑΣ, ΔΕΚΑΕΞΙ ολόκληρα χρόνια μετά την πρώτη εκτέλεση του έργου «Συρτός Χανιώτικος» και ΤΡΙΑ ολόκληρα χρόνια μετά τη διεθνή επιτυχία του φιλμ του Κακογιάννη, όταν ο Μίκης Θεοδωράκης ήταν φυλακισμένος από την Χούντα. Ας βγάλουν οι αναγνώστες τα συμπεράσματά τους για την επιλογή της χρονικής στιγμής…

Ακόμα ένα τεράστιο ψέμα είναι ότι εκδόθηκε δικαστική απόφαση που δικαίωσε τον κ. Γ. Κουτσουρέλη. Όπως διαβεβαιώνει ο δικηγόρος του Μίκη Θεοδωράκη κ. Χριστόφορος Αργυρόπουλος που είχε αναλάβει τότε την υπεράσπισή του, η δίκη ΜΑΤΑΙΩΘΗΚΕ γιατί ο ενάγων κ. Γ. Κουτσουρέλης εγκατέλειψε. Είναι γνωστό ότι μια αστική δίκη προχωρεί με πρωτοβουλία του ενάγοντος, δηλ. στην περίπτωσή μας του κ. Κουτσουρέλη, ο οποίος όμως εγκατέλειψε, ενώ η υπόθεση βρισκόταν στο στάδιο της εξέτασης μαρτύρων.

Δική μας εξήγηση: Προφανώς ο «ενάγων» είδε ότι ακόμα και σε συνθήκες Χούντας και διωγμών του Θεοδωράκη, θα ήταν πολύ δύσκολο να κάνει το «άσπρο μαύρο» και να κερδίσει τη δίκη.

Η αλήθεια λοιπόν είναι ακόμα χειρότερη για όσους υποστηρίζουν τις περίεργες αυτές θεωρίες. Ακόμα και επί χούντας η υπόθεση ήταν τόσο εξόφθαλμα στημένη εναντίον του Μίκη Θεοδωράκη που δεν υπήρχε καμία περίπτωση να μην δικαιωθεί.

Καμία δικαστική απόφαση λοιπόν δεν δικαίωσε ΠΟΤΕ κανέναν που αμφισβήτησε την πατρότητα του έργου του Μίκη Θεοδωράκη, όπως ψευδώς και με κακή πίστη διατείνονται τις τελευταίες ημέρες και ώρες κάποια blogs του διαδικτύου.

Δυστυχώς όμως, όσο μεγαλύτερο είναι το ψέμα, τόσο ευκολότερα πιστευτό μπορεί να γίνει, γι’ αυτό και με λύπη μας αναγκαζόμαστε να ασχοληθούμε για να στηρίξουμε τα αυτονόητα...  

Βλέπετε ο Μίκης Θεοδωράκης δεν είναι γνωστός διεθνώς μόνο με τον Ζορμπά…

Οι:
Edith Piaf, Beatles, Perry Como, Dulce Pontes, Dalida, Milva, Iva Zanicci, Al Βano, Joan Baez, Liesbeth List, Konstantin Wecker, Georges Moustaki, The Walkabouts, Francesco Diaz, Henry Mancini, Shirley Bassey, Maria del Mar Bonet, Gisela May και τόσοι άλλοι που τραγούδησαν όλα αυτά τα χρόνια Θεοδωράκη, ΔΕΝ τραγούδησαν Ζορμπά.

Οι διεθνούς φήμης Cyprien Katsaris και John Williams  ΔΕΝ έπαιξαν Ζορμπά.

Ο ίδιος ο Μίκης Θεοδωράκης που γύρισε επανειλημμένα όλο τον κόσμο με την Μαρία Φαραντούρη, τον Πέτρο Πανδή, τον Αντώνη Καλογιάννη, την Μαρία Δημητριάδη και τόσους άλλους, δεν έκανε τις παγκόσμιες αυτές περιοδείες του με τον Ζορμπά.

Oι διεθνούς φήμης μαέστροι Sir Thomas Beecham, Dmitri Kitaenko, Zubin Mehta, Sir Colin Davis κλπ. που διηύθυναν Θεοδωράκη, ΔΕΝ διηύθυναν Ζορμπά.

Ο Rudolf Nureyev που απέδωσε χορευτικά τον Ετεοκλή στο μπαλέτο του Μίκη Θεοδωράκη «Αντιγόνη» στο Covent Garden,  ΔΕΝ χόρεψε Ζορμπά.

Οι γνωστοί σ’όλο τον κόσμο χορογράφοι Leonide Massine, Maurice Bejart, ο Vassiliev κ.ά. που χορογράφησαν έργα Θεοδωράκη, ΔΕΝ χορογράφησαν Ζορμπά. Γιατί και το συμφωνικό έργο του Θεοδωράκη κάνει τη δική του διεθνή καριέρα.

Από το βραβείο του καλύτερου νέου συνθέτη που του απονεμήθηκε το 1957 από διεθνή Επιτροπή στην οποία συμμετείχαν μεταξύ άλλων ο Σοστακόβιτς (που του παρέδωσε και το βραβείο) ως Πρόεδρος και ο Χανς Άισλερ ως μέλος και το βραβείο Copley λίγο μετά από Επιτροπή με τον Ντάριους Μιλώ, τον Πάμπλο Καζάλς κλπ. μέχρι πρόσφατα που το έγκριτο μουσικό Γερμανικό περιοδικό «Dresdner Neueste Nachrichten» μετά την εκτέλεση του έργου του «Λειτουργία Νο 2» στην Martin Luther Kirche έγραψε ότι «αποδείχθηκε για άλλη  μια φορά ότι το ρεπερτόριο μιας συμφωνικής ορχήστρας έχει κενό αν δεν περιέχει συμφωνικά έργα του Θεοδωράκη», τα συμφωνικά έργα του Μίκη Θεοδωράκη δεν λείπουν ποτέ από τις μεγάλες μουσικές σκηνές του κόσμου.

Ποιες άραγε διεθνούς φήμης συνθέσεις έχουν να επιδείξουν αυτοί που διεκδικούν την πατρότητα του «Ζορμπά»; Ένας τόσο σπουδαίος συνθέτης που μπορεί να γράψει ένα τόσο διάσημο κομμάτι, πώς είναι δυνατόν να μην έγραψε τίποτα άλλο ικανό να περάσει τα σύνορα της ιδιαίτερης πατρίδας του;

Και πάλι υπερασπίζουμε το αυτονόητο: Είναι ολοφάνερο ποιος ήταν άξιος να ξεπεράσει όχι μόνο τα σύνορα της Κρήτης αλλά και της Ελλάδας και της Ευρώπης και να γίνει γνωστός με το ΟΛΟ έργο του σε ολόκληρο τον κόσμο.

Διαβάσαμε και άλλη μια περίεργη «άποψη» ότι δήθεν και η εισαγωγή του τραγουδιού «Στρώσε το στρώμα σου για δυο», με το σόλο μπουζούκι, δεν είναι του Θεοδωράκη αλλά του Γιώργου Ζαμπέτα. Άλλο ένα μέγιστο ψεύδος. Ο Γιώργος Ζαμπέτας συμμετείχε στην ηχογράφηση του έργου παίζοντας μπουζούκι με τον γνωστό καταπληκτικό του τρόπο και συνέβαλε έτσι στην εκτέλεση της συγκεκριμένης μουσικής. Στην ΕΚΤΕΛΕΣΗ όμως, ως σολίστ και ΣΕ ΚΑΜΙΑ περίπτωση στη σύνθεση του τραγουδιού, που ανήκει εξ ολοκλήρου στον Μίκη Θεοδωράκη, όπως και η σύνθεση όλης τη μουσικής του θεατρικού έργου του Ιάκωβου Καμπανέλλη “Γειτονιά των Αγγέλων” (1963), όπου ακουγόταν και το συγκεκριμένο τραγούδι.

Μετά από όλα αυτά είναι φυσικό να μας απασχολεί το απλό ερώτημα: αν το θράσος κάποιων περισσεύει σε τέτοιο βαθμό τώρα που ο Θεοδωράκης είναι ζωντανός και μπορεί να τους βάλει στη θέση τους, τι θα γίνει στο μέλλον; Θα βρεθεί άραγε κάποιος άλλος να ισχυριστεί ότι και το … «Άξιον Εστί» ή το «Canto General» είναι δικά του και θα βρεθούν μάλιστα κάποιοι να τον πιστέψουν;;;


Οι συντελεστές του Θεοδωρακισμού/Theodorakism