Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2016

Άκου αποτυχημένε της πολιτικής, Γιάννη Στουρνάρα

Το πρωί έγραψα ένα κείμενο για την αντιθεσμική στάση του Γιάννη Στουρνάρα στην Επιτροπή της Βουλής.Το μετάνιωσα. Δεν έχει νόημα να γράφεις με πολιτικούς όρους και δημοσιογραφική ευπρέπεια για κάποιον ο οποίος συμπεριφέρεται με πολιτική αλητεία. Του Κώστα Βαξεβάνη


 Γι’ αυτό αποφάσισα να γράψω και αυτό το κείμενο στον Γιάννη Στουρνάρα.

Άκου λοιπόν Γιάννη Στουρνάρα. Πήγες στην Επιτροπή της Βουλής για να καταθέσεις για τα δάνεια στα ΜΜΕ και τα κόμματα. Για το δημόσιο χρήμα που καταληστεύτηκε με εγγυήσεις «αέρα». Στάθηκες με θράσος απέναντι σε έλληνες βουλευτές που είχαν το ρόλο εισαγγελέα και με τη βοήθεια είναι αλήθεια Βορίδηδων και Λοβέρδων, είπες ψέματα και μετά άλλα ψέματα. Γι’ αυτά θα κριθείς είμαι σίγουρος, αν και στη συνείδηση του κόσμου έχεις ήδη κριθεί ως ένας αποτυχημένος και δουλοπρεπής υπουργός.

Το θέμα για μένα είναι πως σε αυτή την Επιτροπή, όταν ο βουλευτής Νίκος Νικολόπουλος, σε ρώτησε για το δημοσίευμα του HOT DOC που αποκάλυπτε πως τέσσερις έρευνες για το αμαρτωλό ΚΕΕΛΠΝΟ χάθηκαν (μεταξύ αυτών ερευνώμενη ήταν και η σύζυγός σου) απάντησες υποτιμητικά στο βουλευτή πως «περιποιεί τιμή για τη Βουλή να διαβάζετε αυτό το περιοδικό;» Το είπες αυτό μέσα στη Βουλή, της οποίας οι αποφάσεις κατοχυρώνουν την ελευθερία του Τύπου και το δικαίωμα να ασκεί ο δημοσιογράφος δημόσιο έλεγχο.

Καταλαβαίνω πως για σένα τιμή είναι να τραπεζώνεις το Γιάννη Πρετεντέρη στο δώμα της Τράπεζας της Ελλάδος όπως αποκαλύφθηκε στην Επιτροπή. Αλλά η Ιστορία και η Δημοκρατία τα θέλουν διαφορετικά τα πράγματα. Να μην είναι η λειτουργία του Τύπου εξαρτώμενη από τα γούστα σου και τα συμφέροντά σου αλλά να είναι θεσμική. Να πρέπει τα δημόσια πρόσωπα να απαντούν σε αυτό τον Τύπο, γιατί είναι υποχρεωμένα, είτε τους αρέσει ο Τύπος είτε όχι.

Επίσης η Ιστορία θέλει, ο πατέρας σου να ανήκει στην ομάδα των ανθρώπων που πάλεψε για αυτό, για να μπορεί να είναι ο Τύπος ελεύθερος και η αξία του να μην εξαρτάται από το ποιός θα τον γουστάρει και ποιός όχι, από το ποιός διορισμένος καρεκλοκένταυρος θα τον απαξιώσει.

Άκου λοιπόν φίλε του Γιάννου Παπαντωνίου, που έχεις μαζί του μεσοτοιχία σπίτι, ιστορία και όνειρα. Εμένα η γυναίκα μου δεν εισέπραξε από το Δημόσιο εκατομμύρια επειδή το ΚΕΕΛΠΝΟ βάφτισε τον καρκίνο «λοιμώδες νόσημα». Ούτε από τον ΕΟΦ. Ούτε εγώ εισέπραξα παρότι θα μπορούσα ως Μέσο Ενημέρωσης, γιατί δεν ήθελα να δώσω άλλοθι στη ρεμούλα.

Δεν χρησιμοποιώ τον Τύπο για τα συμφέροντά μου όπως εσύ την Τράπεζα της Ελλάδος για να βγάζει ανακοινώσεις για τη γυναίκα σου.

Φροντίζω στη ζωή μου να πορεύομαι με αξιοπρέπεια και προσήλωση στη δημοσιογραφία και αυτό δημιουργεί πολλούς εχθρούς ανάμεσα στους οποίους και εσύ. Αυτοί οι εχθροί συνήθως χάνουν, όχι γιατί έχω τη δική σου δύναμη που προέρχεται κατ’ ανάθεση από τα συμφέροντα αυτών που εξυπηρετείς αλλά γιατί λέω την αλήθεια.

Μπορώ να κυκλοφορώ στο δρόμο ανάμεσα σε δεξιούς, αριστερούς, αναρχικούς ακόμη και φασίστες και να κουβεντιάζω μαζί τους γιατί οι περισσότεροι αναγνωρίζουν αυτό που κάνω. Εσύ δεν μπορείς να πας ούτε για κατούρημα χωρίς τη συνοδεία δεκάδων αστυνομικών που σε προστατεύουν. Αναρωτιέσαι γιατί; Νομίζω πως όχι. Θεωρείς πως φταίνε οι άλλοι που δεν κατανοούν το μεγαλείο σου.

Στα 30 χρόνια που δουλεύω στο επάγγελμα, πέρασα από τα μεγαλύτερα Μέσα στην Ελλάδα και έχω την τύχη να αρθρογραφώ στους NEW YORK TIMES, στον Guardian, στην El Pais, στη Die Zeit και μερικές ακόμη από τις μεγαλύτερες εφημερίδες στον κόσμο, οι οποίες είτε είναι δεξιές είτε αριστερές, αναγνωρίζουν πως η δημοσιογραφία πρέπει να είναι κριτική και αληθινή.

Έχω επίσης δύο Διεθνή βραβεία δημοσιογραφίας για τον ίδιο λόγο. Δεν έριξα καμιά Τράπεζα έξω Γιάννη Στουρνάρα, δεν την ξεπούλησα και η πορεία μου είναι πορεία στην «ελεύθερη αγορά». Εν αντιθέσει με σένα που η πορεία σου είναι σε κρατικές θέσεις, κατ’ ανάθεση του Γιάννου Παπαντωνίου ή του Σημίτη.

Σέβομαι το ρόλο που έχω ως δημοσιογράφος και δεν δημοσιεύω τίποτα, είτε συμπαθώ κάποιον είτε τον αντιπαθώ, αν δεν έχω στοιχεία. Μπορείς να πεις ότι κάνεις το ίδιο; Πως στηρίζεις και στηρίζεσαι στο θεσμικό σου ρόλο; Πως δεν κάνεις κλεφτοπόλεμο ενάντια στην κυβερνητική οικονομική πολιτική που πρέπει να υπηρετείς θεσμικά; Πως δεν συμμετέχεις σε μυστικά δείπνα κουβεντιάζοντας το πότε θα γίνεις πρωθυπουργός από υπάλληλος;

Η δουλειά μου Γιάννη Στουρνάρα με αναγκάζει να συναναστρέφομαι όλες τις φάρες των ανθρώπων. Ακόμη και τρομοκράτες, απατεώνες, υπόδικους και κλέφτες. Η δική σου δουλειά Γιάννη Στουρνάρα γιατί σε αναγκάζει να συναναστρέφεσαι και να τραπεζώνεις τον Σταύρο Παπασταύρου που κοσμεί όλες τις λίστες του μαύρου χρήματος; Εσύ ένας εξ ορισμού διώκτης; Τι σε αναγκάζει να συναναστρέφεσαι την επίσης υπόδικη Σακελλαρίου; Περιποιεί τιμή αυτό για την Κεντρική Τράπεζα ρωτάω τώρα εγώ εσένα; Αλλά όπως είπες πετυχημένα θα καλείς αυτούς που θέλεις. Ακριβώς εκεί είναι το πρόβλημα, πως θέλεις αυτούς και όχι την εκλεγμένη κυβέρνηση.

Το κείμενο αυτό δεν έχει την έννοια να δείξει ποιός είναι ο καλός και ο κακός. Είναι απλώς ο θυμός για το θράσος σου και την απρέπειά σου να βρωμίσεις μέσα στην ίδια τη Βουλή ένα περιοδικό που τιμά το ρόλο του. Είναι η αγανάκτηση που προσβάλεις μια ομάδα δημοσιογράφων που δεν είναι ατσαλάκωτοι και γραβατωμένοι αλλά είναι σίγουρα πιο ικανοί και πετυχημένοι από σένα. Που δεν ψάχνουν παρένθετα πρόσωπα για να αγοράσουν βίλες, που πόνεσαν και μάτωσαν τα χρόνια της κρίσης ενώ θα μπορούσαν να τραπεζώνονται με σένα και με τους Πρετεντέρηδες.

Άκου λοιπόν Γιάννη Στουρνάρα. Μην μπερδεύεσαι. Η δύναμη που έχεις στα χέρια σου, που μπορεί να σκάσει μια Τράπεζα για να πιεστεί μια κυβέρνηση, δεν είναι δική σου. Είναι ενδεχομένως η δύναμη που παρέχεται σε αυτόν που προδίδει τη χώρα του και υπονομεύει τον ίδιο τον Υπουργό των Οικονομικών στις διαπραγματεύσεις.

Στην προσωπική σου αφήγηση μπορεί να είσαι ο εκλεκτός του Ντράγκι, ο πρωθυπουργός του μέλλοντος ή ο Διοικητής της ΕΚΤ. Στην πραγματικότητα δεν είσαι τίποτα άλλο από φίλος, εικόνα και ομοίωση του Γιάννου Παπαντωνίου και το πιθανότερο είναι να έχεις την τύχη του.

Μπορείς τώρα αν θες να κάνεις μήνυση, συμπορευόμενος με τους Βγενόπουλους και όσους άλλους το επιχείρησαν για να καλυφθείς στα μάτια του κόσμου. Αυτό δεν θα σε κάνει πετυχημένο, απλώς σε οδηγεί στον ίδιο δρόμο με αυτούς και πιθανόν στην ίδια τύχη.

Πάρε δικηγόρους και το Βορίδη με το Λοβέρδο που σε υπεράσπισαν επιτυχώς στην Επιτροπή. Η πραγματικότητα δεν αλλάζει ούτε η αλήθεια. Και αυτή την αλήθεια θα τη βάζω συνέχεια μπροστά σου με όση δύναμη έχω. Όχι του Ντράγκι, του κόσμου.

ΥΓ: Α, Γιάννη Στουρνάρα, να μη ξεχάσω να σου πω, βγάζω και εφημερίδα. Θα επιτρέπεται να τη διαβάσουν οι βουλευτές;

ΠΑΝΔΩΡΙΚΩΣ
12/10/2016

Άθλιος πολιτικά, αντιθεσμικός, κοινώς Γιάννης Στουρνάρας

Κάνετε λάθος αν νομίζετε πως ο Γιάννης Στουρνάρας αυτή την περίοδο είναι ένας Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος. Δεν συμπεριφέρονται έτσι οι Κεντρικοί Τραπεζίτες.

Του Κώστα Βαξεβάνη

Συνήθως προσέχουν, είναι επιτηδευμένα έστω διαλλακτικοί και επειδή ξέρουν πως υπηρετούν πολιτικές που τροχίζονται καθημερινά πάνω στην κοινωνική αντίδραση, θέλουν να διατηρούν προφίλ σχολαστικού τεχνοκράτη. Ο Στουρνάρας λοιπόν , αν κρίνουμε από τη συμπεριφορά του στην Επιτροπή της Βουλής όπου κατέθεσε, δεν έχει τέτοια εικόνα. Είτε επειδή πιστεύει πως είναι ένας μικρός αδικημένος πρωθυπουργός με υποσχέσεις πως θα γίνει μεγάλος και πραγματικός, είτε επειδή είναι πιεσμένος από το σκάνδαλο του ΚΕΕΛΠΝΟ για το οποίο ερευνάται η σύζυγός του και το οποίο ίσως φτάσει ως την έρευνα των τραπεζικών λογαριασμών, παρουσιάζει μια πρωτοφανή συμπεριφορά για το ρόλο του. Ας μην κάνουμε ψυχολογία όμως. Το ρόλο αυτό ανέλαβε ο Στουρνάρας, ο οποίος είπε στην Επιτροπή, πως ο προκάτοχός του Γιώργος Προβόπουλος, ίσως έχει ψυχολογικά προβλήματα, όταν κλήθηκε να απαντήσει σε πολύ σοβαρά ερωτήματα.

Ας δούμε τι ακριβώς έκανε ο Στουρνάρας.

1. Στάθηκε απέναντι στα μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου με θρασύτητα και αγένεια. Απευθύνθηκε πολλές φορές σε βουλευτές μιλώντας τους στον ενικό (όχι δεν είναι θέμα σαβουάρ βιβρ) λέγοντας μάλιστα «ξέρω ποιός είσαι». Ένας μη εκλεγμένος, διορισμένος από όργανα εκτός Ελλάδας, απευθύνθηκε στο όργανο που τον ελέγχει με αρμοδιότητες Εισαγγελέα, για να κάνει επίθεση σε βουλευτές.

2. Αποκάλυψε ο ίδιος μέσα στην Επιτροπή, πως την εποχή των διαπραγματεύσεων, έλεγε στον Ντράγκι, να μην ακούει τι λέει ο Υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης. Δηλαδή ο Κεντρικός Τραπεζίτης της χώρας, ο οποίος με βάση τον ελληνικό νόμο είναι υποχρεωμένος να στηρίζει την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, όχι μόνο δεν στήριζε τις κυβερνητικές επιλογές, αλλά υπονόμευε τον Υπουργό Οικονομικών και τη διαπραγμάτευση. Αυτό δεν είναι απλός μη σεβασμός του θεσμικού ρόλου, αλλά προδοσία

3. Όταν βουλευτής μέλος της Επιτροπής, τον ρώτησε για τα δημοσιεύματα που αποκαλύπτουν τη σχέση της συζύγου του με το σκάνδαλο του ΚΕΕΛΠΝΟ , ο Στουρνάρας υποτιμητικά είπε στο βουλευτή «περιποιεί τιμή στη Βουλή να αναφέρεστε σε αυτό το περιοδικό”. Το έντυπο ήταν φυσικά το HOT DOC το οποίο έχει αποκαλύψει τις εισπράξεις της κυρίας Στουρνάρα από τα ταμεία του ΚΕΕΛΠΝΟ, αλλά δεν έχει σημασία ποιό είναι το έντυπο. Το θέμα είναι ότι ο Διοικητής της ΤτΕ, δεν σέβεται ούτε τον Τύπο και το δικαίωμά του να αποκαλύπτει, ούτε τους βουλευτές τους οποίους απαξιώνει με βάση το τι διαβάζουν. Ο βουλευτής είναι υποχρεωμένος να ρωτήσει για αυτό που δημοσιεύτηκε και δεν ψιθυρίζεται απλώς και ο Στουρνάρας είναι υποχρεωμένος να απαντήσει. Όχι μόνο δεν το έκανε, αλλά έδειξε για μια ακόμη φορά πως χρησιμοποιεί την ΤτΕ και το ρόλο του για προσωπικό του συμφέρον. Ένα μήνα πριν, είχε βάλει την ίδια την ΤτΕ να απαντήσει για το δημοσίευμα που αφορούσε τη γυναίκα του, σα να ήταν θέμα που αφορούσε την Τράπεζα.

4. Όταν ο βουλευτής Νίκος Νικολόπουλος ρώτησε τον Στουρνάρα γιατί καλεί στην Τράπεζα της Ελλάδος και δεξιώνεται τον Σταύρο Παπασταύρου και τη Σακελλαρίου οι οποίοι είναι υπόδικοι, ο Στουρνάρας απάντησε πάλι με θράσος πως θα καλεί όποιον θέλει. Προφανώς θα καλεί όποιον θέλει, αλλά πρέπει να εξηγεί και τους λόγους που θέλει ως θεσμικό όργανο και όχι ως Στουρνάρας στο ταβερνείο της γειτονιάς τον Παπασταύρου παντών των λιστών. Την ίδια απάντηση έδωσε και στο ερώτημα γιατί κάλεσε τον Πρετεντέρη.

5. Ο Στουρνάρας είπε πολλά ψέματα, τα οποία μάλιστα εντόπισαν τα μέλη της Επιτροπής. Η κατάθεσή του ήταν αντίθετη με όσα κατέθεσαν άλλα στελέχη της Τράπεζας της Ελλάδος στην Επιτροπή. Σε ένα από τα ψέματα αυτά, ο Στουρνάρας, υποστήριξε πως τα δάνεια προς τα ΜΜΕ, ήταν τα πιο εξασφαλισμένα δάνεια και μόνο το 25% παρουσιάζει μη ενημερότητα. Ορθά οι βουλευτές άθροισαν πρόχειρα τα γνωστά κόκκινα δάνεια των ΜΜΕ και του είπαν πως είναι αναντίστοιχος με τα στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί. Το κυριότερο είναι πως αντί ο Στουρνάρας να εκθέσει στην Επιτροπή το πραγματικό πρόβλημα, δηλαδή πως τα δάνεια που εμφανίζονται εξυπηρετούμενα δεν είναι στην πραγματικότητα γιατί γίνονταν συνεχείς αναχρηματοδοτήσεις με αμφισβητούμενες εγγυήσεις, επιχείρησε να τους καλύψει και να εμφανίσει μια εικόνα τραπεζικής σύνεσης. Την ώρα μάλιστα που τα συγκροτήματα Τύπου καταρρέουν, ανεξάρτητα από το τι γράφουν οι δανειακές συμβάσεις.

6. Έμεινε έκθετος όταν αποδείχθηκε στην Επιτροπή πως υπήρξαν διαρροές στον Τύπο για το μπλοκάρισμα της Τράπεζας Αττικής πριν παρθούν αποφάσεις με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν διάφορα θέματα που σχετίστηκαν και με τις τηλεοπτικές άδειες και γυρνώντας με θράσος στην Επιτροπή, είπε «ψάξτε εσείς για τις διαρροές». Το είπε αυτός που έπρεπε να έχει ήδη διατάξει έρευνα στην ΤτΕ για τις διαρροές που κλόνισαν μια Τράπεζα.

Ο Στουρνάρας δεν μπορεί να κοροϊδέψει κανένα. Ζει ενδεχομένως την προσωπική του αφήγηση, που τον τοποθετεί ανεπίσημα στο θρόνο του ανθρώπου που διοικεί την Ελλάδα ή έστω του καλού και υπάκουου παιδιού σε ξένα κελεύσματα. Δεν έχει ούτε την πολιτική ωριμότητα, ούτε την ικανότητα να καταλάβει πως είναι ένα όργανο του οποίου την ικανότητα για να γίνει πρωθυπουργός εκτιμούν μόνο μερικοί μισητοί πολιτικοί στην Ελλάδα, όπως ο Σημίτης και ο Πάγκαλος. Ο Στουρνάρας θα έπρεπε να διδάσκεται περισσότερο από το παράδειγμα και την τύχη του μέντορά του, Γιάννου Παπαντωνίου, παρά από την φαινομενική παντοδυναμία του. Γιατί μπορεί να μην υπάρχει αμφιβολία πως όλοι οι Κεντρικοί Τραπεζίτες στην Ευρώπη έχουν λίγο πολύ τις προδιαγραφές Στουρνάρα, αλλά το σύστημα δεν ανέχεται αυτούς που τις κάνουν δημόσια εικόνα και πολιτική. Όχι, ο Ντράγκι δεν θα τολμούσε να επιτεθεί και να απαξιώσει τον Τύπο επειδή γράφει γι’ αυτόν, ούτε θα έκανε τραπεζώματα με Παπασταύρους. Για να το πω διαφορετικά και απλά να το καταλάβει και ο Γιάννης Στουρνάρας: οι Γερμανοί όταν αποχωρούσαν στην Κατοχή, τους πρώτους που εκτελούσαν ήταν οι συνεργάτες τους.

ΠΑΝΔΩΡΙΚΩΣ
12/10/2016