Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2016

Ταραγμένοι καιροί

Ευτυχισμένο τόπο δεν τη λες την Ελλάδα της κρίσης, που προσπαθεί αργά να σηκώσει κεφάλι και να επιστρέψει έπειτα από επτά χρόνια σε κάτι που να μοιάζει με κανονικότητα. Αλλά μέσα στους ταραγμένους καιρούς που ζούμε, με την ευρύτερη γειτονιά μας να είναι βυθισμένη σε αναταραχή -λέξη πολύ φτωχή για να συμπεριλάβει πολέμους, προσφυγιά, απόπειρες πραξικοπημάτων, αυταρχικούς ηγέτες, τρομοκρατικά χτυπήματα, νέες τραπεζικές κρίσεις κ.λπ., κ.λπ.-, παραδόξως η Ελλάδα είναι κάτι σαν όαση. Με λιγοστό νερό, κουρασμένους φελάχους, αλλά όαση. Κι είναι
στοιχείο κανονικότητας να συζητά η Βουλή για τον εκλογικό νόμο - κι επιπλέον στοιχείο προόδου να φέρνει την απλή αναλογική, έστω από τη μεθεπόμενη εκλογική αναμέτρηση. Όπως είναι στοιχείο κανονικότητας, όσο ζορισμένα κι αν είναι τα οικονομικά των ανθρώπων, να ξεχειλίζουν οι παραλίες τα σαββατοκύριακα, να συζητούν παντού για διακοπές, ακόμη κι αυτοί που με δυσκολία θα καταφέρουν να ξεκλέψουν -ή να πληρώσουν για- λίγες μέρες.

Αυτή η έστω μισή αίσθηση της κανονικότητας στην Ελλάδα -σε αντίθεση με το κλίμα φόβου και βίας στην Τουρκία, όπου ο Ερντογάν διχάζει ακόμη περισσότερο με τον αυταρχισμό του τη χώρα του μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα, σε αντίθεση με το κλίμα φόβου στη Γαλλία, στο Βέλγιο, ακόμη και στη Γερμανία, όπου όλοι κοιτούν καχύποπτα το περιβάλλον τους μήπως και εμφανιστεί ο Χάρος από το χέρι τζιχαντιστή, σε αντίθεση με το μπάχαλο στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, που προσπαθεί εδώ και μήνες να κάνει εκλογές, σε αντίθεση με την αγωνία στην Ιταλία, που φοβάται ότι θα της «σκάσουν» οι τράπεζες, και βεβαίως σε κατάφωρη αντίθεση με τη Συρία, όπου δεν έχει μείνει πέτρα όρθια- είναι λόγος αισιοδοξίας.

Μόνο που η αισιοδοξία δεν είναι αρκετή. Χρειάζεται σχέδιο και δουλειά. Λιγότερες κραυγές και περισσότερη ωριμότητα. Τόσο κόπο έκανε η χώρα, τόσα βάσανα άντεξαν οι πολίτες της για να βγει στην αρχή του δρόμου της κανονικότητας. Το στοίχημα είναι τώρα να βαδίσει με σιγουριά πάνω σ' αυτό το μονοπάτι, να το διευρύνει, να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες που της δίνονται. Κι αν το παλιό πολιτικό σύστημα θέλει να δίνει ακόμη μάχες χαρακωμάτων για να σώσει προνόμια και δανεικά κι αγύριστα, δείχνει απλά ότι δεν έχει καμία διάθεση, από μέρος του προβλήματος, να γίνει μέρος της λύσης. Τουλάχιστον, οι κοινωνικοί εταίροι, με τη συμμαχία που σύναψαν χθες για τα εργασιακά, έδειξαν ότι θέλουν να δώσουν τη μάχη για τη λύση.

Η ΑΥΓΗ
20/7/2016