Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2016

Ζ στους τοίχους και τους στίχους

Σαν σήμερα πριν από 15 χρόνια δολοφονήθηκε στη διάρκεια συγκρούσεων στη Γένοβα ο Κάρλο Τζουλιάνι.
Ηταν μόλις 23 χρόνων, ένας νέος που αγωνιζόταν για έναν καλύτερο κόσμο, ενάντια στον καπιταλισμό και την παγκοσμιοποίηση.


Ηταν αναρχικός, «μαύρο μπλοκ» και δεν φοβόταν κανέναν –γι’ αυτό έπρεπε να πεθάνει, για να φοβηθούν οι υπόλοιποι.
Tον πυροβόλησε στο κεφάλι ένας συνομήλικός του καραμπινιέρος και αμέσως μετά ο οδηγός ενός αστυνομικού αυτοκινήτου τον πάτησε δύο φορές, αποτελειώνοντάς τον.
Οι δυο φονιάδες καραμπινιέροι, φυσικά, αθωώθηκαν με διάφορες δικαιολογίες –η σφαίρα εποστρακίστηκε, ήταν αυτοάμυνα, το τζιπ τον πάτησε αφού είχε ήδη πεθάνει.
Το «Time» είχε γράψει τότε κυνικά πως «ό,τι σπέρνεις, θερίζεις». Αλλά ο «τρομοκράτης» Κάρλο ζει –όπως όλοι οι αληθινοί λαϊκοί ήρωες- στους τοίχους και τους στίχους μας. Και στις καρδιές όλων όσοι δεν το βάζουν κάτω.
Πώς το ’χε πει ο Χριστιανόπουλος; «Και τι δεν κάνατε για να με θάψετε / όμως ξεχάσατε πως ήμουν σπόρος».