Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2016

Η ταινία «Σε ρηχά νερά»

Παρουσίαση-Κριτική-Τrailer

O σκηνοθέτης Ζομ Κολέ Σερά, θα βουτήξει στα βαθιά και σε αχαρτογράφητες περιοχές, όπου οι πιο ενδόμυχοι φόβοι μας συμπυκνώνονται, με συμβολικό τρόπο, στην πληθωρική παρουσία ενός λευκού καρχαρία.


THE SHALLOWS
ΣΕ ΡΗΧΑ ΝΕΡΑ
Θρίλερ
Έγχρωμη
Διάρκεια: 86'
Παραγωγή: Αμερικανική
Σκηνοθεσία: Ζομ Κολέ-Σερά
Πρωταγωνιστούν: Μπλέικ Λάιβλι, Οσκαρ Τζενάντα, Σεντόνα Λέγκε

Yπόθεση

Η Νάνση Ανταμς, κάνει σερφ σε μια παραδεισένια παραλία στην άκρη του πουθενά, όπου θα γίνει το υποψήφιο γεύμα ενός τεράστιου λευκού καρχαρία. Παρόλο που βρίσκεται μόλις διακόσια μέτρα περίπου από την ακτή, η επιβίωσή της θα εξαρτηθεί από μια σειρά δοκιμασιών που πρέπει να υποστεί, αφού το λευκό κήτος καιροφυλακτεί μέσα στο νερό σε κάθε της κίνηση.







Η ταινία της εβδομάδας: «Σε ρηχά νερά»

 http://www.clickatlife.gr/fu/p/81360/632/395/0x0000000000554e6e/2/the-shallows.jpg

Η Μπλέικ Λάιβλι τα βάζει με έναν καρχαρία και νικητής βγαίνει το σινεμά.

 21/7/2016

Ο μινιμαλισμός είναι μια ξεχασμένη αξία στο αμερικανικό εμπορικό σινεμά του καλοκαιριού. Δηλαδή προφανώς και το καλοκαίρι ο κόσμος θέλει κατά κύριο λόγο να ξεσκάσει και να διασκεδάσει και θέλει αυτό να βγαίνει και στο σινεμά που καταναλώνει, αλλά ένα λάθος που έχει καθιερωθεί ως θέσφατο είναι ό,τι όσο πιο μεγάλο δείχνει το μπάτζετ ενός φιλμ τόσο το καλύτερο είναι για την ψυχαγωγική του αξία. Ο κόσμος έχει μάθει να παρακολουθεί ιστορίες που δεν τελειώνουν ποτέ και απλά γίνονται ολοένα και μεγαλύτερες, προσπερνώντας τη σημασία της απλότητας.

Όταν λοιπόν βλέπουμε ταινίες σαν το «The Shallows» («Σε ρηχά νερά» η ελληνική απόδοση) του Χάουμε Κολέτ-Σερά, εκτιμούμε λίγο περισσότερο το όραμα του δημιουργού. Γιατί ωραίο και εντυπωσιακό το θέαμα των τεράστιων μπάτζετ, οι ιδέες όμως βρίσκουν περισσότερο χώρο για να αναπνεύσουν όταν δεν υπάρχει η ασφάλεια ενός μεγάλου στούντιο και ενός εγγυημένου κοινού. Ο Ισπανός δημιουργός έχει αποδείξει με το «Orphan» και με την τριλογία ταινιών με τον Λίαμ Νίσον, «Unknown», «Non-Stop» και «Run All Night» ότι ξέρει να διατηρεί τα απολύτως απαραίτητα στον πυρήνα μιας ταινίας, πετώντας ο,τιδήποτε μπορεί να διαδραματίζεται παράλληλα ως περιττό. Έτσι, ακόμη και αν δε μιλάμε για έργα τέχνης, διατηρούν αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού, το οποίο παραμένει σε ένταση από την αρχή μέχρι το τέλος. Στο «The Shallows» ξεκινά με τα λιγότερα δυνατά μέσα και αποδεικνύει περίτρανα πως όταν υπάρχει κάποιο όραμα θα επικοινωνηθεί και τα υπόλοιπα είναι απλά δικαιολογίες.



Στο «The Shallows» λοιπόν πρωταγωνιστεί η Μπλέικ Λάιβλι ως μια σέρφερ και φοιτήτρια ιατρικής που έχασε τη μητέρα της από καρκίνο και έτσι αποφασίζει να ταξιδέψει στο Μεξικό για να βρει την παραλία στην οποία είχε βρεθεί η μητέρα της όταν έμαθε πως την κυοφορεί. Και καθώς όλα κυλούν ήσυχα και βυθίζεται στη μελαγχολία, το αίμα μιας νεκρής θάλασσας προσελκύει έναν μεγάλο καρχαρία στα ανοιχτά και το μόνο που έχει πλέον σημασία είναι η επιβίωση, η οποία κάνει το θρήνο να φαίνεται τόσο ασήμαντος.
Όλη η ταινία ουσιαστικά τοποθετείται στα ανοιχτά μιας παραλίας, με τις πιο μικρές αποστάσεις να φαίνονται τεράστιες, ένα μικρό βράχο να φαίνεται ολόκληρο νησί και ένα γλάρο να γίνεται ο νέος Γουίλσον από τον «Ναυαγό». Η Μπλέικ Λάιβλι δήλωσε πως δέχτηκε το συγκεκριμένο ρόλο γιατί ήθελε να δοκιμάσει κάτι εξίσου μινιμαλιστικό με το «Buried», στο οποίο συμμετείχε ο σύζυγός της, Ράιαν Ρέινολντς. Και πράγματι, όλη η ταινία είναι στημένη πάνω της, στο βαθμό που να μην υπάρχει ούτε σκηνή στην οποία να μη βρίσκεται μέσα. Και μπορεί πολλοί να μην τη θεωρούν και την καλύτερη ηθοποιό του κόσμου και προφανώς δεν προσπαθούμε να σας πείσουμε για το αντίθετο, είναι όμως ακριβώς ό,τι χρειαζόταν αυτή η ταινία. Πέρα από το παρουσιαστικό της, διαθέτει την απαιτούμενη φρεσκάδα και καταθέτει τόση ποσότητα ενέργειας που φτάνει και περισσεύει για να ενδιαφερθείς για το χαρακτήρα της και να καρδιοχτυπήσεις στα σημεία που πρέπει.




Βέβαια, όλα έχουν να κάνουν με τον τρόπο που στήνει την κατάσταση ο Κολέτ-Σερά. Μπορεί το να μην είναι ιδιαίτερα πρωτοποριακό, ο τρόπος που παρουσιάζεται όμως είναι πιο αναζωογονητικός από οποιαδήποτε άλλη χολιγουντιανή ταινία του φετινού καλοκαιριού. Η είσοδος του καρχαρία γίνεται σε καίριο σημείο και ενώ έχει προετοιμαστεί η παρουσία του, ενώ τα εναέρια και τα υποβρύχια πλάνα είναι καθαρά και όχι κουνημένα και σε συνδυασμό με την καλή, δροσερή φωτογραφία προσδίδουν μια καλλιτεχνική αύρα σε ένα φιλμ που κανονικά θα έπρεπε να ανήκει στην κατηγορία των b-movies. Υπάρχει μια συγκεκριμένη σκηνή που ένας θάνατος παρουσιάζεται εξολοκλήρου μόνο μέσα από την έντρομη έκφραση της Λάιβλι και αυτό το πλάνο είναι από μόνο του πιο δυνατό από οποιαδήποτε στουντιακή απόπειρα πρόκλησης σοκ. 


Κάπως έτσι, μια ταινία που αρχικά έμοιαζε φτιαγμένη για να πρωταγωνιστήσει στα Χρυσά Βατόμουρα, καταλήγει να ξεσκεπάζει την έλλειψη δημιουργίας στο σύγχρονο Χόλιγουντ. Το «The Shallows» είναι σίγουρα η καλύτερη ταινία με καρχαρίες μετά το «Jaws» και αν και αυτό δε σημαίνει και πολλά, μιας και το είδος δε φημίζεται για την ποιότητά του, κρατάμε ότι ξελασπώνει ένα κακό κινηματογραφικά καλοκαίρι και δείχνει το δρόμο σε πολλούς δημιουργούς που δεν έχουν τα μέσα να φτιάξουν ένα μπλοκμπάστερ. Γιατί το «The Shallows» είναι το καλύτερο μπλοκμπάστερ του φετινού καλοκαιριού.

Η ταινία «Σε ρηχά νερά» κυκλοφορεί στις αίθουσες από την Feelgood Entertainment.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΟΣΧΟΣ
Naftemporiki-Click@Life 




Μα πώς γίνεται μια ταινία με την Μπλέικ Λάιβλι και έναν καρχαρία να είναι τόσο καλή;


Ίσως η ταινία του καλοκαιριού να ήρθε από εκεί που δεν το περιμέναμε.

Εσείς ποια θεωρείτε την ταινία του φετινού καλοκαιριού; Είχαμε φτιάξει έναν οδηγό με τις σημαντικότερες κυκλοφορίες του Ιουνίου, του Ιουλίου και του Αυγούστου. Κάποιες από αυτές έχουν βγει ήδη στις αίθουσες και κάποιες άλλες αναμένονται στην πορεία, αλλά φαίνεται πως δεν είχαμε υπολογίσει έναν αστάθμητο παράγοντα. Είναι εύκολο να μαζέψεις τις παραγωγές των μεγάλων στούντιο που προβλέπεται να «σπάσουν» τα ταμεία, αλλά υπάρχουν και αυτές οι ταινίες που δεν έχουν να επιδείξουν κάποιο υπέρογκο μπάτζετ και έρχονται σχεδόν από το πουθενά, αλλά οι προθέσεις τους είναι τόσο καλές ώστε το τελικό αποτέλεσμα είναι ό,τι ζητάς για αγνή καλοκαιρινή διασκέδαση.
Μιλάμε για το «The Shallows» του Χάουμε Κολέτ-Σερά («Σε ρηχά νερά» η ελληνική απόδοση του τίτλου), μια ταινία που καλείται να επιτύχει έχοντας δύο βασικά συστατικά: την Μπλέικ Λάιβλι και έναν λευκό καρχαρία. Η αλήθεια είναι πως οι ταινίες με καρχαρίες φαίνονται λίγο ξεπερασμένες. Πέραν του «Jaws» του Στίβεν Σπίλμπεργκ (το οποίο βγήκε πριν από 41 χρόνια), δεν μπορείς να προσδώσεις εύκολα το χαρακτηρισμό «κλασική» σε κάποια άλλη. Κάπου στα τέλη των 90s και τις αρχές των 00s έγιναν και πάλι μόδα με περιπτώσεις όπως αυτές του «Deep Blue Sea» και του «Open Water», αλλά σήμερα αυτά τα φιλμ φαίνονται εντελώς ξεπερασμένα και οι νεότερες γενιές δεν τα γνωρίζουν καν. Και ενώ περιμέναμε το «The Shallows» με μια αίσθηση «κανιβαλισμού» για το πόσο κακό θα είναι, ξαφνικά οι Αμερικανοί κριτικοί αποθεώνουν την ταινία, κάνοντας λόγο για την καλύτερη ταινία με καρχαρίες μετά το «Jaws».



Αυτές οι αποθεωτικές κριτικές μας κάνουν λοιπόν να ασχοληθούμε λίγο πιο σοβαρά με τη συγκεκριμένη περίπτωση. Η Λάιβλι λοιπόν πρωταγωνιστεί ως μια φοιτήτρια Ιατρικής που μόλις χάσει τη μητέρα της από καρκίνο αποφασίζει πως χρειάζεται να ξεσκάσει λίγο και έτσι πηγαίνει σε μια ερημική παραλία στο Μεξικό, στην οποία είχε βρεθεί η μητέρα της όταν την κυοφορούσε. Μιας και είναι και σέρφερ μπαίνει μέσα στη θάλασσα για να διασκεδάσει και ενώ βρίσκεται στα ρηχά, λιγότερα από 200 μέτρα μακριά από τη στεριά, δέχεται την επίθεση ενός μεγάλου λευκού καρχαρία. Και μπορεί να φαίνεται πολύ εύκολο να κολυμπήσει πίσω, ο τραυματισμός της θα δυσκολέψει πολύ την κατάσταση και θα ξεχάσει όλα όσα την απασχολούν, αφού μοναδικό ζητούμενο πλέον είναι η επιβίωση.
Καταρχάς όλοι έχουν να λένε για μια φοβερή ερμηνεία της Λάιβλι, όχι με βάση οσκαρικά πρότυπα αλλά προσφέροντας όσα απαιτεί το είδος. Είμαστε πραγματικά περίεργοι να τη δούμε σε ρόλο action movie star. Το ότι διαθέτει αθλητικό κορμί και μοιάζει η ιδανική πρωταγωνίστρια για αυτό το είδος ταινιών το ξέρουμε. Αυτό που δεν περιμέναμε είναι η ενέργεια που διαβάζουμε πως βγάζει, ακριβώς γιατί είναι αυτό που έλειπε από ολόκληρη την καριέρα της.




Ο Κολέτ-Σερά ευθύνεται για το αξιόλογο ψυχολογικό θρίλερ «Orphan» και για τρεις καταιγιστικές περιπέτειες με τον Λίαμ Νίσον, το «Unknown», το «Non-Stop» και το «Run All Night». Δεν είναι δηλαδή κάποιος τυχαίος, αφού ξέρει πώς να παράγει σωστή αγωνιώδης δράση και φαίνεται πως στο «The Shallows» του δίνεται η ευκαιρία να αυξήσει την ένταση στα κατακόρυφα, μπαίνοντας στα χωράφια του τρόμου. Από τα trailer που έχουμε δει κάποια πλάνα μοιάζουν σαν να βγήκαν από ταινία found-footage, υπάρχουν και πολλές εναέριες και υποβρύχιες λήψεις που δε χάνουν την εστίασή τους και μας κάνουν να αισθανόμαστε άβολα και μόνο παρακολουθώντας τες στο YouTube και τέλος πάντων δεν υπάρχει ούτε μια ένδειξη ότι έχουμε μπροστά μας ένα ακόμη καλοκαιρινό b-movie της σειράς.
Το ένστικτο της επιβίωσης είναι η πιο δυνατή δύναμη στον ανθρώπινο οργανισμό και ικανό να σε κάνει να ξεχάσεις οποιοδήποτε πρόβλημα μπορεί να σε απασχολεί. Στις περιπτώσεις που αυτό το ένστικτο μεταφέρεται αυτούσιο στο σινεμά, κάνοντας τον θεατή να φέρει τον εαυτό του στη θέση του πρωταγωνιστή έχουν χτιστεί κάποιες από τις πιο δυνατές και κλασικές εμπειρίες που παρακινούν πολύ κόσμο να συνεχίσει να πηγαίνει σινεμά. Το «The Shallows» φαίνεται πως ξέρει ακριβώς πώς να μας βγάλει αυτό προς τα έξω, οπότε μιας και στην Ελλάδα κυκλοφορεί στις 21 Ιουλίου, θα το παρακολουθήσουμε με μεγάλη ανυπομονησία πριν φύγουμε για τις διακοπές μας, οι οποίες θέλουμε να πιστεύουμε πως θα είναι πολύ πιο ήσυχες σε σχέση με αυτές της Λάιβλι.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΟΣΧΟΣ
Naftemporiki-Click@Life